Dettie schreef : De zwaluwen
Toen wij hier kwamen was de wereld stil.
Er slingerde tussen het brood en de boeken geen snelweg
Over de tafel, wij konden ons duidelijk horen.
Wij zaten er dagen met de ramen open
Te luisteren naar de voorjaarstuin, de heg
Omhelsde het huis, geen bloesem was wreed in april.
Ons eiland was geen schande, wij spanden niet samen
Tegen een naamloze zee van lawaai in de kamer.
Praten was een postume vinding van Mozart.
Wij hadden elkaar en de tijd in de vorm van een hart
Uit het groen gegrepen. De zwaluwen stuurden wij later
Als liefdesbrieven die ons de winter benamen.
Leonard Nolens,
Uit Woestijnkunde,
Querido
Dit gedicht is genomineerd voor de Herman de Coninckprijs 2010 - Gedichten.
Bij dit gedicht komt voor mij vooral de sfeer naar voren, de totale rust zonder storende geluiden van snelwegen of praten op niets af.
Opperste harmonie waar geen woorden bij nodig zijn.
Dettie
Ik heb op dit gedicht gestemd vanwege de sfeer die opgeroepen wordt; Dettie wees er ook al op.
Het is is een eenvoudig gedicht, de beelden zijn simpel en het zit goed in elkaar wat het rijm betreft. Soms zijn de beelden wat vergezocht zoals:
Wij hadden elkaar en de tijd in de vorm van een hart uit het groen gegrepen. Naamloze zee van lawaai vind ik wat clichématig. De laatste zin is beslist mooi. Maar waarom niet de moeite genomen om de hinderlijke hoofdletters aan het begin van een regel even te veranderen?
Pieter
