Jan van Nijlen (ja uitgegeven door v. Oorschot)

Weet iemand misschien in welk jaar (ongeveer) het gedicht De laatste dagen gemaakt is door Van Nijlen?



Librije

Ik had me die vraag ook al gesteld, Librije, m.n. ivm mijn bedenking dat de dichter eventueel refereert naar zijn eigen levenseinde.

Nu is het wel zo dat de dood een universeel thema is in poëzie, en niet perse leeftijdgebonden, voorbeelden zijn legio, denk bv. aan Herman De Coninck en zovele anderen.

Mijn gevoel is wel dat bij sommige oudere dichters, ik bedoel in leeftijd, het thema ineens / of vaker wordt aangeboord, en dat zij dus pas op latere leeftijd echt worstelen met de eindigheid/oneindigheid ('er is leven na de dood') van het bestaan, in hun gedichten althans.





mira

Ik heb een paar vraagjes:

1: is In memoriam karel de woestijne van de dichtbundel het oude kind?

2: kan iemand mij nog iets meer uitleggen over het gedicht ''de kooi''.



bvd

Het gedicht In memoriam Karel van de Woestijne is uit Geheimschrift (1934)





De kooi



of schepen fluiten die vertrekken gaan,

als in het najaar, in de koffiehuizen,

weer gladiolen op de tafels staan.

Ik weet: nu zijn de velden zonder koren,

van dag tot dag wordt dieper groen de wei

en scheert de zwaluw sneller rond den toren,

de gentiaan bloeit in't moeras der hei.



Wordt dan voor immer mijn geboeid verlangen

gevoed door een seizoen en door zijn kleur,

is dit de kooi waarin ik ben gevangen,

waar is het slot en wie ontsluit de deur?



© Jan van Nijlen

uit: Het oude kind

Opgenomen in Verzamelde gedichten,

Van Oorschot 1964



Commentaar volgt later.

Pieter



Beste Liekwah



Metrum of versmaat. is de afwisseling van een benadrukte lettergreep met een niet beklemtoonde.



Neem de eerste regel:



of SCHEpen FLUIten DIE verTREKken GAAN,



Dan zie je hier al de perfecte toepassing van die versmaat. Als de versmaat goed is loopt het gedicht lekker en stokt het niet hinderlijk.

Ga voor jezelf maar na of het overal klopt in dit gedicht. In het algemeen valt een onderbreking van de versmaat meteen op. Moderne dichters nemen het wat minder nauw met de versmaat maar helemaal zonder kunnen ze beslist niet; iedereen zou hun gedicht dan lelijk vinden.



Over de inhoud: de dichter voelt zich gevangen in de kooi van de tijd, de afwisseling van de seizoenen waaraan niet te ontkomen is. De laatste regel bevat een retorische vraag waarop iedereen het antwoord weet, namelijk het einde van het leven is het slot; op de "wie" heeft niemand een antwoord.

Pieter



P.S. De beginregel is beslist vreemd omdat het verband met seizoenen niet door mij althans wordt gezien. Misschien hebben de anderen hier een verklaring paraat.

Waarom zou de dichter specifiek In de koffiehuizen zeggen?

Het 2e couplet daarin voel ik wat verveling, alsof de seizoenen hem niet meer boeien en hij graag eens iets anders zou zien.

Over de strijl, het ritme en de structuur kan ik moeilijk iets zeggen, want daar heb ik niet echt veel verstand van, ben een liefhebber van het vrije vers... :oops:



Molly

Hartstikke bedankt voor dat er in ieder geval iemand reageert zo snel:)

Het is voor een schoolexamen voor mij in gymnasium klas 6.

Ik vind het wel lastig en moet zowel over stijlfiguren vertellen en het metrum als de inhoud van het gedicht.

Hopelijk krijg ik nog vandaag of morgen-vroeg een berichtje van jullie terug want het is al overmorgen!



Alvast bedankt!!

Beste Liekwah:



Zie boven: ik heb mijn toelichting geplaatst.

Pieter