Het forum is gemigreerd

Let op: in juli 2026 hebben wij het forum gemigreerd naar nieuwe software.
Heeft u al een account? Klik dan eerst op "Wachtwoord vergeten" om een nieuw wachtwoord aan te vragen. Daarna kunt u weer inloggen.

Jan van Nijlen (ja uitgegeven door v. Oorschot)

Lees meer
17 jaren 5 maanden geleden - 17 jaren 4 maanden geleden #4138 door Dettie_3
Leestafel heeft toestemming (gedogen) van uitgeverij Van Oorschot om door hun uitgegeven gedichten te plaatsen.

Maar geen hele bundels.





Enkele gedichten staan op de site, zie



www.poezie-leestafel.info/jan-van-nijlen



Dettie
Laatst bewerkt 17 jaren 4 maanden geleden doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 5 maanden geleden #4139 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 25 mei 2004 01:16 pm



Bericht aan de reizigers



Bestijg de trein nooit zonder uw valies met dromen,

dan vindt ge in elke stad behoorlijk onderkomen.



Zit rustig en geduldig naast het open raam:

gij zijt een reiziger en niemand kent uw naam.



Zoek in 't verleden weer uw frisse kinderogen,

kijk nonchalant en scherp, droomrig en opgetogen.



Al wat ge groeien ziet op 't zwarte voorjaarsland,

wees overtuigd: het werd alleen voor u geplant.



Laat handelsreizigers over de filmcensuur

hun woordje zeggen: God glimlacht en kiest zijn uur.



Groet minzaam de stationschefs achter hun groen hekken,

want zonder hun signaal zou nooit één trein vertrekken.



En als de trein niet voort wil, zeer ten detrimente

van uwe lust en hoop en zuurbetaalde centen,



blijf kalm en open uw valies; put uit zijn voorraad

en ge ondervindt dat nooit een enkel uur te loor gaat



En arriveert de trein in een vreemdsoortig oord,

waarvan ge in uw bestaan de naam nooit hebt gehoord,



dan is het doel bereikt, dan leert gij eerst wat reizen

betekent voor de dolaards en de ware wijzen...



Wees vooral niet verbaasd dat, langs gewone bomen,

een doodgewone trein u voert naar 't hart van Rome.



Jan van Nijlen

Verzamelde gedichten 1903-1964

Uitg. v. Oorschot 1964
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 5 maanden geleden - 17 jaren 5 maanden geleden #4140 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 19 aug 2004 09:46 pm

Ik lees in Invers dat Jan van Nijlen zelden op reis ging.

Toen men hem vroeg waarom, antwoordde hij: "Ik moet nergens heen."





Hij was naar het schijnt vooral een verwoed wandelaar



Groetjes. Tiba.
Laatst bewerkt 17 jaren 5 maanden geleden doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 5 maanden geleden #4141 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 20 aug 2004 07:55 am



Kijk, dat vind ik nou humor!

En dan toch zo'n mooi gedicht schrijven over reizen..



Dettie
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 5 maanden geleden #4142 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 20 aug 2004 10:47 pm



De kooi



Ik voel den lust te reizen, te verhuizen,

of schepen fluiten die vertrekken gaan,

als in het najaar, in de koffiehuizen,

weer gladiolen op de tafels staan.



Ik weet: nu zijn de velden zonder koren,

van dag tot dag wordt dieper groen de wei

en scheert de zwaluw sneller rond den toren,

de gentiaan bloeit in't moeras der hei.



Wordt dan voor immer mijn geboeid verlangen

gevoed door een seizoen en door zijn kleur,

is dit de kooi waarin ik ben gevangen,

waar is het slot en wie ontsluit de deur?





Jan Van Nijlen

uit: Verzamelde gedichten,

Van Oorschot 1964



Tiba
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 5 maanden geleden #4143 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 03 dec 2004 02:55 pm



De oude kroeg



Ik houd zozeer van die verlaten kroegen

buiten de stad in het namiddaguur,

men droomt er rustig, wachtend op den vroegen

schemeravond, naast een gezellig vuur.



Sedert een eeuw misschien ligt hier wit zand

op de geschuurde en uitgesleten planken.

Alles is oud, de stoelen en de blanke

tafels. Dit is een huis, een vaderland.



'k Zie door het raam een tuin die druipt van regen,

de winterlucht is mistig, grijs en geel,

en alles wat ik lijdzaam heb verzwegen

dringt plots in kroppend snikken naar mijn keel.



En toch ben ik gelukkig, want nooit kende

mijn jeugd den vrede die ik nu gevoel;

'k weet mij nu nader bij mijn menslijk doel:

de dood, maar zonder 't masker der ellende.



Jan van Nijlen. 1884-1965

Uit: Verzamelde Gedichten 1903-1964.

Van Oorschot, Amsterdam
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Tijd voor maken pagina: 0.435 seconden