Geplaatst: 16 aug 2008 05:02 pm
Zoals de pagina's van een krant
Zoals de pagina's van een krant
in het gras langzaam om
slaan in de wind, en het is de wind
niet die dit doet,
zoals wanneer een deken in de avond,
buiten, ligt alsof hij ligt
te slapen, en het is de deken
niet, zo
niets is het, niets dan de verdrietige
beweging van een hand, de weerloze
houding van een lichaam,
en er is geen hand, er is
geen lichaam, terwijl ik toch
zo dichtbij ben.
Eigenlijk is alles illusie. Niets is wat het schijnt te zijn. Neem willekeurig welke scène, en iedereen ziet wat anders. Zelfs de wetenschappelijke begrippen, zoals tijd, plaats en ruimte, waarvan de mens zich zo graag bedient om een houvast te hebben, zijn illusie. Vandaar ook de boeddhistische uitspraak die ik zoëven gebruikte.
Wel, die illusie wordt hier duidelijk verwoord en verbeeld. Pagina's van een krant, die om slaan in de wind. Waarom zou de wind de oorzaak zijn ? Maar wij hebben een verklaring nodig, en luchtverplaatsing zou de pagina's van de krant in beweging kunnen zetten. Net zo goed als de deken, die de schijn geeft ("alsof") te liggen slapen, alleen die schijn geeft omdat wij "willen" dat het zo is, omdat wij nu eenmaal alles moeten kunnen benoemen.
Vervang de wind door een hand, vervang de deken door de houding van een lichaam, vervang deze beelden door wat je wil, het blijft een illusie.
Zelfs ik zelf ben een illusie. En wat ik zie op mijn scherm terwijl ik dit aan het schrijven ben. Een deel van de tekst lijkt groen, alhoewel hij volgens de menselijke standaard eigenlijk zwart is (NB ik ben niet kleurenblind).
Eigenlijk ook wel benieuwd wat Vandeperre hierover verteld heeft. Zal morgen eens kijken.
Rutger
_________________
Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).
blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje