* Rutger Kopland (ja uitgegeven bij Van Oorschot)

Geplaatst: 16 aug 2008 05:02 pm

Zoals de pagina's van een krant



Zoals de pagina's van een krant

in het gras langzaam om

slaan in de wind, en het is de wind

niet die dit doet,



zoals wanneer een deken in de avond,

buiten, ligt alsof hij ligt

te slapen, en het is de deken

niet, zo



niets is het, niets dan de verdrietige

beweging van een hand, de weerloze

houding van een lichaam,



en er is geen hand, er is

geen lichaam, terwijl ik toch

zo dichtbij ben.

Eigenlijk is alles illusie. Niets is wat het schijnt te zijn. Neem willekeurig welke scène, en iedereen ziet wat anders. Zelfs de wetenschappelijke begrippen, zoals tijd, plaats en ruimte, waarvan de mens zich zo graag bedient om een houvast te hebben, zijn illusie. Vandaar ook de boeddhistische uitspraak die ik zoëven gebruikte.



Wel, die illusie wordt hier duidelijk verwoord en verbeeld. Pagina's van een krant, die om slaan in de wind. Waarom zou de wind de oorzaak zijn ? Maar wij hebben een verklaring nodig, en luchtverplaatsing zou de pagina's van de krant in beweging kunnen zetten. Net zo goed als de deken, die de schijn geeft ("alsof") te liggen slapen, alleen die schijn geeft omdat wij "willen" dat het zo is, omdat wij nu eenmaal alles moeten kunnen benoemen.



Vervang de wind door een hand, vervang de deken door de houding van een lichaam, vervang deze beelden door wat je wil, het blijft een illusie.



Zelfs ik zelf ben een illusie. En wat ik zie op mijn scherm terwijl ik dit aan het schrijven ben. Een deel van de tekst lijkt groen, alhoewel hij volgens de menselijke standaard eigenlijk zwart is (NB ik ben niet kleurenblind).



Eigenlijk ook wel benieuwd wat Vandeperre hierover verteld heeft. Zal morgen eens kijken.



Rutger

_________________

Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).



blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje

Geplaatst: 16 aug 2008 07:20 pm



Rutger: goed geprobeerd maar volgens mij niet goed; alles is geen illusie. Als ik jou een mep zou kunnen geven voel je dat echt niet als een illusie. De mensen maken wel van wat ze waarnemen voor en deel illusies. Maar dat ik jou dit antwoord heb gegeven is zowel voor jou als voor mij geen illusie.



Pieter

leni schreef

Volgens mij staat er uitleg in het boek waar Manja het over had (R. Van de Perre) Het is een boek waarin gedichten worden verklaard.

Manja , kan je misschien eens kijken en melden wat Rudolf er over schrijft( als je daar zin in hebt natuurlijk)?



Leni

Leni: Ik heb die gegevens niet.

Manja

_________________

suum cuique oftewel ieder het zijne!

Geplaatst: 17 aug 2008 06:55 pm

PieterW schreef:

Rutger: goed geprobeerd maar volgens mij niet goed; alles is geen illusie. Als ik jou een mep zou kunnen geven voel je dat echt niet als een illusie. De mensen maken wel van wat ze waarnemen voor en deel illusies. Maar dat ik jou dit antwoord heb gegeven is zowel voor jou als voor mij geen illusie.

Pieter

Pieter, over illusies zouden wij misschien wel van mening kunnen verschillen, en een (al dan niet filosofische) discussie hierover zou ons heel ver kunnen leiden.



Toch heeft ook Rudi van de Perre in zijn boek Woorden om wakker te lezen het over illusie. Maar hij gaat nog een stap verder. Misschien kan deze stap helpen bij het begrijpen.



Over de vorm heb ik het hierboven niet gehad, maar Rudi schrijft dat het gedicht lijkt op een sonnet, maar toch niet aan alle vormvereisten voldoet. Hierop voortbouwende (en uitgaande van het feit dat alleen het 'ik' geen illusie blijkt te zijn) stelt hij dat het gedicht gaat over 'vervreemding'. Paradijselijke harmonie en geborgenheid, die in andere gedichten van Kopland zo duidelijk aanwezig zijn, zijn hier niet meer genoeg op de kloof tussen illusie en werkelijkheid te overbruggen.



Rutger

_________________

Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).



blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje

Geplaatst: 17 aug 2008 07:01 pm

Dettie schreef:

Het gedicht heet "het kiezen van een ansichtkaart" en staat in de bundel

Over het verlangen naar een sigaret ISBN 9789028209763 .



de bundel zelf heb ik niet dus aan de tekst kan ik je niet helpen.



Groetjes

Dettie

Aangezien de bundel, waarin dit gedicht verscheen, Over het verlangen naar een sigaret oorspronkelijk is uitgegeven door Van Oorschot, lijkt het geen probleem de tekst hier weer te geven. Op bouler.web-log.nl/bouler/2008/03/het-kiezen-van.html wordt vermeld dat dit gedicht uit Geluk is gevaarlijk komt, maar ook deze bundel werd bij Van Oorschot uitgegeven.

Het kiezen van een ansichtkaart



Op de ansichtkaart staan een paar mannen

ze spelen petanque on een plantaan

aan hun voeten de kogels die ze hebben gegooid



ze hebben het spel stilgelegd en denken na

ze staan in een kring met hun hoofden gebogen

over wat daar ligt



er ligt een probleem

zo hebben hun kogels nog nooit gelegen



ik kan blijven kijken naar deze kaart

het zal daar bijna avond zijn, de schaduwen

zijn al lang, het einde van een warme dag



en terwijl er daar niets beweegt

groeit onzichtbaar langzaam een vraag

de vraag: wat nu



ik zou je deze kaart graag willen toesturen



Rutger Kopland,

Uit: Over het verlangen naar een sigaret

Ik heb de tekst uit de hierboven vermelde site, dus indien een aandachtige lezer (lezeres) de interpunctie of hoofdletters wil controleren, graag.



Het gedicht is eigenlijk een levensvraag. Ieder van ons heeft zijn eigen levens"kogels" al wel eens onbegrijpelijk in het rond gestrooid. En ja, wat dan ?



Rutger

_________________

Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).



blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje

Geplaatst: 18 aug 2008 04:49 am



Rutger schreef:



Over de vorm heb ik het hierboven niet gehad, maar Rudi schrijft dat het gedicht lijkt op een sonnet, maar toch niet aan alle vormvereisten voldoet. Hierop voortbouwende (en uitgaande van het feit dat alleen het 'ik' geen illusie blijkt te zijn) stelt hij dat het gedicht gaat over 'vervreemding'. Paradijselijke harmonie en geborgenheid, die in andere gedichten van Kopland zo duidelijk aanwezig zijn, zijn hier niet meer genoeg op de kloof tussen illusie en werkelijkheid te overbruggen.



Voor veel filosofen is juist het "ik" een illusie. Nietsche schrijft bijvoorbeeld dat het "ik " slechts een oppervlakteverschijnsel is van de driften die de mens bepalen, en slechts de op een bepaald moment heersende drift tot uitdrukking brengt. Niet dat ik het daarmee helemaal eens ben, maar het is wel een feit dat filosofen nogal verschillend over het "ik" denken. Intussen begrijp ik nog steeds niet wat K.met zijn gedicht bedoelt.



Pieter