* Rutger Kopland (ja uitgegeven bij Van Oorschot)

Geplaatst: 19 aug 2008 06:50 am



Verderop vraagt Verbraak: 'Ilja Pfeijffer noemde dat gedicht ('Jonge sla') een poesiealbumversje.'



Kopland: 'Is dat zo? Dat heb ik niet gelezen. Het raakt me ook totaal niet. Ik vind hem een slecht dichter. Die man heeft voor mij geen enkel gezag.'



Geplaatst door Chrétien Breukers op 29-1-07 | Permanente link

Reacties

'Het raakt me ook totaal niet. Ik vind hem een slecht dichter. Die man heeft voor mij geen enkel gezag.'



Is dit aplomb aangeboren of valt het te leren? Dan boek ik meteen een spoedcursus.



Of is het gewoon bluf en was hij twee volle dagen van slag na die sneer van Pfeijffer?



Geplaatst door: Catharina Blaauwendraad | 29-1-07 om 12:58



Het gaat inderdaad om het gezag waarmee iemand iets schrijft, en kennelijk niet om de inhoud. Volgens Kopland is Pfeijffer's oordeel waardeloos omdat hij in de ogen van K. een slecht dichter is. Maar de meeste recensenten zijn geen of slechte dichters. Wat moeten we dus vinden van de meeste recensies? Met dit soort opmerkingen wordt de hele dichtkunst relatief, als K. gelijk zou hebben.



Pieter

Geplaatst: 20 aug 2008 12:53 pm

Zoals de pagina's van een krant



Zoals de pagina's van een krant

in het gras langzaam om

slaan in de wind, en het is de wind

niet die dit doet,



zoals wanneer een deken in de avond,

buiten, ligt alsof hij ligt

te slapen, en het is de deken

niet, zo



niets is het, niets dan de verdrietige

beweging van een hand, de weerloze

houding van een lichaam,



en er is geen hand, er is

geen lichaam, terwijl ik toch

zo dichtbij ben.

Ik zie het weer eens letterlijk



Iemand ligt in het gras en is erg verdrietig, slaat lusteloos/ niets ziend de bladen van de krant om, zoals de wind ook kan doen.

Diegene ligt stil, roerloos, als een deken in het gras...



Diegene is eenzaam. De dichter kan hem/haar niet helpen.

Hij kan geen troostende hand of troostend/beschermend lichaam bieden...

terwijl hij zo (figuurlijk) dichtbij is.



Dettie

Geplaatst: 22 aug 2008 05:06 am



Dettie: het kan zijn dat je gelijk hebt maar ik heb een andere opvatting gekregen want dit gedicht bleef maar door mijn hoofd spelen; ik denk nu dat ik eruit ben en dat Kopland het gevoel van totale vervreemding heeft willen beschrijven. Het gevoel dat je er wel bij lijfelijk bij bent, maar dat je er niet bijhoort, dat je geen deel meer uitmaakt van alles wat er rondom je gebeurt. Dat gevoel heb ik gelukkig zelden maar het komt wel eens voor. Pessoa schrijft daar prachtig over, en ook in sommige gedichten van Octavio Paz komt het voor.



Ik denk dat Kopland de vervreemding heel goed weergeeft, een goed gedicht dus volgens mij.



Hg. Pieter

Geplaatst: 05 sep 2008 01:22 pm



Rutger, hartelijk bedankt voor het plaatsen van het gedicht "Het kiezen van een ansichtkaart".



Ik blijf het een bijzonder mooi gedicht vinden!



Cyra

Geplaatst: 02 dec 2008 09:26 am

David



Beelden werden niet gemaakt, "ze moesten worden

bevrijd uit het marmer" alsof ze er al waren,

altijd al,



(ergens in een windstille juni, op een wit,

onbewoond eiland in een blauw-groene zee)



en inderdaad, hij vond een prachtige steen,

onder zijn huid een perfekte machine

van hersen, spieren en hart,



en niets van moeite, niet van een beweging

die er ooit was of nog zou, alleen

houding, onverschillige kracht



van milliarden kristallen, volmaakte

kopie van een jeugd.



Rutger Kopland

Uit: Voor het verdwijnt en daarna, van Oorschot, 1987

Irritant gedicht



Pieter

_________________

"Hoed u voor de literatuur. Gebruik de woorden die het eerst bij je opkomen" J.P. Sartre

Geplaatst: 02 dec 2008 09:36 am

Irritant gedicht



Pieter

En daar ben ik weer... waarom is het een irritant gedicht. Eén opmerking zegt niet zoveel. Pourqoi? Why? Waarom vind je dat?



Dettie