Geplaatst: 16 sep 2006 10:08 am
Uit Apulia
Er waren dunne, zwijgende dingen, uit Apulia,
verdwaalde schilfers van een aarde, zoals zij
achterblijft als de goden en de mensen haar
verlaten, dorre schilfers van een oude huid.
Ik wilde iets zien, ik zag de resten van dag
in hete okeren akkers, in roestbruine steen,
de resten van nacht in as van verbrande olijven,
in het git van lava in maanlicht, de resten
van uitzicht in lapis lazuli van hemel en zee.
Ik wilde iets zien, want ik zocht naar een tijd,
een plek, naar woorden kortom in die schilfers,
die huid van die zeer oude moeder, die verdroogde
voedster, haar huid waarin de chaos groeit en
de woorden voor tijd en plek langzaam verwoest.
Dunne, zwijgende dingen, de wederkeer tot stof.
Rutger Kopland
uit: Geduldig gereedschap,
Van Oorschot, Amsterdam 1993
Tiba.
Uit het thema "gedichten over archeologie" ook hier geplaatst.
