Geplaatst: 16 aug 2008 03:30 pm
PieterW schreef:
Jonge sla
Alles kan ik verdragen,
het verdorren van bonen,
stervende bloemen, het hoekje
aardappelen, kan ik met droge ogen
zien rooien, daar ben ik
werkelijk hard in.
Maar jonge sla in september,
net geplant, slap nog,
in vochtige bedjes, nee.
Voor de volledigheid nog even dit gedichtje van Kopland geplaatst. Jammer dat van een goed dichter als K. dit gedichtje het beroemdst is, jammer zowel voor de lezers als voor hemzelf.
Ik vind dit een flauw, cynisch, ongeloofwaardig en decadent gedicht.
Pieter
Dettie schreef
En daar ben ik weer... 
waarom vind je dat Pieter?
Flauw: stel je voor, Dettie, jij of ik hebben sla geplant en er komt iemand toevallig kijken; wij zeggen tegen de bezoeker: eigenlijk kan ik er niet tegen, tegen die slappe sla. Als de bezoeker het gedicht niet kent denkt ie tien tegen één: wat een flauwe tante of wat een ouwe zijkerd.
Cynisch: cynisch betekent: ongevoelig voor het leed van anderen. Als psychiater kent K. als geen ander het psychische leed van zijn patiënten. Maar nee, hij moet zo nodig laten weten dat ie niet tegen slappe sla kan.
Ongeloofwaardig: als ie een greintje hart in zijn lijf heeft geloof ik hem niet, eigenlijk dezelfde motieven als bij cynisch.
Decadent: dit betekent: een stijl of inhoud zonder innerlijke kracht. Het is een luxe gedicht voor een slappe, elitaire groep lezers.
Dit alles neemt niet weg dat K. wel goede gedichten heeft gemaakt.
Pieter