Geplaatst: 11 dec 2007 08:29 pm
PieterW schreef:
Mooi, origineel gedicht, Wil Het doet me denken aan mijn katholieke jeugd. Een gebed, altijd voor de hoofdmaaltijd. "Ën het woord is vlees geworden, en het heeft onder ons gewoond". Christenen hebben altijd in metaforen gedacht (die soms tot absolute waarheden werden verheven). Pieter
Behalve dat we hier de vleeswording als symbolisch verschijnsel kunnen herkennen, barst dit gedicht van de bijbelse verwijsingen naar gastronomische beelden. Brood, wijn, vlees... het is voor Kopland wellicht de taal van zijn jeugd, aangezien hij het protestantse geloof van eertijds achter zich heeft gelaten maar evenals vele ex-gereformeerden niet los kon laten vanwege van de diepgewortelde ethiek van de bijbel. En daar is dit gedicht een voorbeeld van. Maar of het nou zo sterk is? Misschien eerder gemakkelijk. Deze bundel ken ik inmiddels door en door en ik weet te vertellen dat dit toch een van de minst sprekende gedichten is. Kopland is bij uitstek de dichter die zijn achtergrond nooit heeft kunnen vertalen naar een hedendaags gevoel maar eerder vervalt in loze spreuken en gedachten. Hij is pas sterk als hij een landschap tot een gevoel transformeert. Wat dat betreft kan men beter bekeerders zoals Otten lezen dan afdwalers als Kopland. In de proza mogen we weliswaar 't Hart, Wolkers en Biesheuvel hoog houden, maar zij doen evenwel niets af aan Endo, Dostojevski of Pascal. Ergo: de bekeerling verwoordt zich sterker dan de afvallige...
Wouter
