* Rutger Kopland (ja uitgegeven bij Van Oorschot)

Leestafel heeft toestemming (gedogen) van Uitgeverij van Oorschot om de door hen uitgegeven gedichten te plaatsen.

Maar geen complete bundels.



Enkele gedichten van Rutger Kopland staan op de site, zie



www.poezie-leestafel.info/rutger-kopland



Dettie

Geplaatst: 18 sep 2004 03:52 pm



Son of a beach



Zee, het zeer wijde gevoel

van te klein, bijna overbodig



ouder wordende billen waarin

nog iets trilt en schommelt



lopend naar de rommel die hij

heeft gevonden: wier, dooie



vis, slijm. Bukt, tot waar

het wit wordt tilt de wind



haar jurk op: zacht vlees. Kijk

naar de zee.



Rutger Kopland

uit: Wie wat vindt heeft slecht gezocht

Van Oorschot, Amsterdam 1972



Tiba

Geplaatst: 18 sep 2004 04:42 pm



Fijn dat Kopland een item gekregen heeft, Dettie. Misschien het moment om nog eens iets van hem te plaatsen.



Een lege plek om te blijven



XIV



Ga nu maar liggen liefste in de tuin,

de lege plekken in het hoge gras, ik heb

altijd gewild dat ik dat was, een lege

plek voor iemand, om te blijven.





Rutger Kopland

uit: Een lege plek om te blijven,

Van Oorschot, Amsterdam 1975



Tiba.

Geplaatst: 19 sep 2004 09:55 am



Mooi Tiba. Dank je wel.



Dettie

Geplaatst: 19 sep 2004 11:27 pm



Zoals de pagina's van een krant



Zoals de pagina's van een krant

in het gras langzaam om

slaan in de wind, en het is de wind

niet die dit doet,



zoals wanneer een deken in de avond,

buiten, ligt alsof hij ligt

te slapen, en het is de deken

niet, zo



niets is het, niets dan de verdrietige

beweging van een hand, de weerloze

houding van een lichaam,



en er is geen hand, er is

geen lichaam, terwijl ik toch

zo dichtbij ben.





Rutger Kopland

uit: Al die mooie beloften,

1978, uitgegeven bij Van Oorschot



Tiba.

Geplaatst: 12 okt 2004 02:47 pm



Vertrek van dochters



Ze moesten inderdaad gaan, ik had het gezien

aan hun gezichten die langzaam veranderden

van die van kinderen in die van vrienden,

van die van vroeger in die van nu.



En gevoeld en geroken als ze me kusten,

een huid en een haar die niet meer voor mij

waren bedoeld, niet zoals vroeger,

toen we de tijd nog hadden.



Er was in ons huis een wereld van verlangen,

geluk, pijn en verdriet gegroeid, in hun

kamers waarin ze verzamelden wat ze mee

zouden nemen, hun herinneringen.



Nu ze weg zijn kijk ik uit hun ramen en zie

precies datzelfde uitzicht, precies die

zelfde wereld van twintig jaar her,

toen ik hier kwam wonen.



Rutger Kopland

uit: Dit Uitzicht

Van Oorschot, Amsterdam, 1982



Dettie