* Rutger Kopland (ja uitgegeven bij Van Oorschot)

Tiba schreef : Geplaatst: 18 sep 2004 04:42 pm



Fijn dat Kopland een item gekregen heeft, Dettie. Misschien het moment om nog eens iets van hem te plaatsen.



Een lege plek om te blijven



XIV



Ga nu maar liggen liefste in de tuin,

de lege plekken in het hoge gras, ik heb

altijd gewild dat ik dat was, een lege

plek voor iemand, om te blijven.







Rutger Kopland

uit: Een lege plek om te blijven,

Van Oorschot, Amsterdam 1975



Tiba.

Mijn liefje kreeg van mij een kussensloop van Plint,

waar dit gedicht op stond gedrukt. Dit vanwege het feit

dat we, voor ons trouwen, een eind uit elkaar woonden,

vanwege ons beider werk. Het is dus een sentimenteel gedicht

voor mij. Ook het gedicht "Weggaan" van Rutger Kopland spreekt mij

(in die zin) erg aan.



Molly

We stonden bij de zee, en inderdaad,

de kade gaf dat gevoel van een kade.



Nog één keer iets willen, dat gezicht

zien, die stem horen, iets zeggen,



ach god, dat soort heimwee, nog voor

het zover is, we stonden daar maar.



Waar zijn we, zei ze. Hier, zei ik,

dit is de zee,



en achter ons in het land wonen nog

de mensen en graast nog het vee.



Maar alleen haar voeten kenden deze

wereld nog, haar ogen dwaalden over



al dat water, alsof ze alleen daar

zocht naar haar herinneringen, alleen



daar, en ik, ik zocht in haar gezicht,

het keek mij aan, grijs en eindeloos



als de zee zelf.





Rutger Kopland

uit: Geduldig gereedschap,

Van Oorschot, Amsterdam, 1993



Tiba.

Ik heb helaas niets met dit gedicht. Verder kan ik me beter van commentaar onthouden, dat heb ik bij Kopland hiervoor al gedaan. Ik heb toen een gedicht van hem geplaatst dat ik wel goed vond. Ik hoop dat je me deze reactie niet kwalijk neemt.

Pieter

Ik heb wel iets met Kopland .

Een prachtige versregel vind ik bv.:

Maar alleen haar voeten kenden deze

wereld nog,

Dit gaat kennelijk over een dementerende vrouw en zo subtiel werd het zelden geformuleerd. Pakkend.



mira

Hier is duidelijk een verschil in aanvoelen aan de orde, Mira. Kopland heeft de P.C. Hooft-prijs al eens gekregen voor zijn gedichten, dus moet ik gewoon aannemen dat het goede gedichten zijn. Maar ik zie het niet.

Pieter

Ik vind het wel een mooi gedicht, zal nog proberen uit te leggen waarom, maar nu geen tijd.

Tiba.