Johanna Kruit (ja)

Een 'kleengedichtje' (zie Gezelle), pretentieloos.

Zangerig ook door de herhalingen en de vlotte kadans.

Het blijft hangen in het hoofd zoals een deuntje.



mira

Ik vind het eerder een 'angstig' of op zijn minst onrustgevend gedicht.

een Kleengedichtje..vind ik iets totaal anders Mira..

Ha, die Leni

Ik volg je wel in je reactie.

Het woord 'kleengedichtje' kwam spontaan in me op (ik moet Gezelle es herlezen), maar ik doelde in eerst instantie op de vorm, een kort, pretentieloos (ik herhaal het woord) gedicht, niet de poëzie met een grote letter, en in mijn oor klinkend als een deun, iets dat blijft hangen, maar inderdaad een angstig liedje, de twee vragen in strofe 1 en 3 versterken nog het angstgevoel.

Wat vind jij trouwens van de 4dubbele allitteratie in het derde vers?



mira

Ik vind het eigenlijk heel onheilspellend klinken en dat is geen kleinigheid.

Wel herkenbaar.



Manja

Hier een uitgebreide uitleg over Kleengedichten



www.zaan.be/lib/teksten/kleengedichtjes.php



Ik had nog nooit van Kleengedichten gehoord, maar goed dat het forum weer open is!



De bundel 'Wie weet nog waar we zijn?' heb ik jaren geleden via bookcrossing een tijdje in huis gehad. Deze bundel is samen met Wim Hofman gemaakt. Persoonlijk vond ik het een naargeestige bundel, niet echt iets voor een kind, maar dat kan ook aan mij hebben gelegen. Toentertijd zat ik niet echt lekker in m'n vel.



Dit gedicht vind ik zelf niet zo erg naargeestig. Ik zie er een stel kinderen in die het 'spannende' donker ontdekken.

Ik denk dat ze stiekem 's avonds naar buiten gaan vanuit een (slaap)kamer. Ieder kind heeft z'n eigen verwachtingen ( wie weet wat wie verwacht? )



Eenmaal buiten gaan de lichten in de huizen uit. In het donker kan je je slecht oriënteren. (Wie weet nog waar we zijn?)



Als je wilt kun je er diepere betekenis aan geven, maar het is een gedicht voor kinderen dus ik weet niet of Johanna Kruit dat wilde of bedoelde.



Wat ik altijd prettig vind aan haar gedichten is net wat mira zegt, er zit een cadans in, het is als een deuntje.



Dettie

Wat een prachtige en interessant artikel over Gezelle's kleengedichtjes, Dettie.



Mira, ik vind het wel geslaagd die alliteratie..het klinkt wel een beetje als de 4 vragende w's (wie, wat waar, wanneer?)die je nodig hebt voor een interview of een opstel of één of ander plan dat je moet gaan uitvoeren; wat 'schools' misschien..al is dat geen bezwaar toch?