Johanna Kruit (ja)

De toorn van god bleef hangen om het kind dat naar boven ging, geknield bleef de dichteres in haar herinnering, en dat lijkt me niet nostalgisch.



Je hebt helemaal gelijk, Mira.

Pieter

Het beeld van het knielende kind is voor altijd op het netvlies van de dichteres gebrand:

Nog steeds zit ik geknield in mijn herinnering

Suggereert de dichteres dat ze ook nu nog 'gebukt' (geknield) gaat onder die kindertijd met een toornige god.

Letterlijk zegt ze dat niet, maar suggereert ze dat?



mira

Ik geloof absoluut niet dat Johanna Kruit gebukt gaat onder haar jeugdherinneringen, en ik denk ook niet dat ze dat suggereert. Ze ziet slechts het knielende kind en herinnert zich dat ze bang was voor een toornige god, maar die angst bestaat volgens mij niet meer. Een subtiele aanwijzing hiervoor is dat ze god met een kleine letter schrijft.

Pieter

Geboortehuis



Namen die ik achterliet.

De wind voorbij de hoge ramen.

Een huis achter het duin , ik hoor

nog stemmen. Zij die kwamen



en later gingen zijn zo na

dat ik ze bijna aan kan raken.

Maar enkel in een droom. Zij slapen

zoals herinneringen slapen.



Toch lopen ze vaak met me mee

als hoge wolken in de lucht.

De jaren hebben veel veranderd.

Het komt nog wel , maar niet terug.



Johanna Kruit





Ons toegestuurd door Johanna Kruit

Geboortehuis



Namen die ik achterliet.

De wind voorbij de hoge ramen.

Een huis achter het duin , ik hoor

nog stemmen. Zij die kwamen



en later gingen zijn zo na

dat ik ze bijna aan kan raken.

Maar enkel in een droom. Zij slapen

zoals herinneringen slapen.



Toch lopen ze vaak met me mee

als hoge wolken in de lucht.

De jaren hebben veel veranderd.

Het komt nog wel , maar niet terug.



Johanna Kruit

Weerom een prachtig gedicht van Johanna Kruit.

Het klinkt zo vloeiend, zo eenvoudig èn herkenbaar, maar ook zo poëtisch èn ontroerend zonder sentimenteel te zijn.

Zou Johanna Kruit in verzen spreken?



mira

Ze verwoord het inderdaad prachtig!

Maar toch voelt het erg treurig.

Zou ze zelf jonggeboren kindjes verloren zijn?



Molly