Anna Enquist* (nee)

Geplaatst: 15 okt 2004 03:02 pm



Ik moest laatst dat gedicht voor school analyseren, en zo kwam ik op deze site. Het is wel een moeilijk gedicht zeg. Sorry dat ik vorige keer verder nog nix erbij had gezegd. Was er nog mee bezig.

Ik ben het grotendeels ook wel met jullie analyse eens,

Ik moet nu een nog moeilijker gedicht van Anna Enquist analyseren, het is alleen echt heel erg moeilijk. Het heet 'rivier' ik weet niet of jullie die kennen?



Chan

Geplaatst: 15 okt 2004 03:04 pm



Hey Ik zie net dat er nog een pagina is haha!

Ik d8 dat 'Als water ben ik uitgestort' de wanhoop van de ik-persoon in het gedicht uitdrukt. Omdat Jezus (aan het kruis) zich ook wanhopig voelde toen hij dat zei, en zich tot God wende om hulp.



Chan

Geplaatst: 15 okt 2004 04:10 pm



Plaats "rivier" ook hier Chan, dan proberen we met zijn allen eruit te komen. Is dat een idee?

De gedichten van Anna Enquist zijn inderdaad niet makkelijk.



Groet Dettie

Geplaatst: 31 okt 2004 01:03 pm



Oke is goed:

Daar komt ie dan:



Rivier



Zeer vaak heb ik gezocht in de buurt van rivieren

naar bewijs dat het kon; zo tref ik mijzelf

soms aan parend in hoog gras, hoor water, wind-

zwanen die overvliegen markeren ongeboren tijd

met houten vleugels, het copulatieritme zegt

zwart-wit, ja-nee, zo ook je hart en verder

niets, op schoot graag, en voor altoos



In slechte tijden zocht ik, perfide, halfhartig

het tegendeel: zo zou ik mij met borsten,

ku.t en al kunnen laten glijden in die kabbelende

zwarte moeder, gewiegd in giftige omarming troostrijk

omgebracht worden. Hoe ik dan blauw

en gezwollen tussen rietstengels zou liggen,

de schrik der waterhoentjes, nee



Een vreemd compromis deed zich voor in

de heldere winternacht toen ik,

tegen tienen, bij Ouderkerk de schaatsen

aanbond en voortgleed, voort over

zwart ijs met hier en daar een zilveren

vis daarin gevat, mij flink voortspoedde

naar nooit meer, naar nergens





Dat was het gedicht. Ik denk dat het gaat over de tegenstelling tussen leven en dood. En over een kind dat de ik-persoon wel/niet krijgt. De vis in het bevroren water is een vreemd compromis omdat het zowel leven (de vis) en dood (stilstaande, bevroren water) in zich heeft.



Ik weet niet wat jullie er van vinden?



Groetjes Chantal

Geplaatst: 21 nov 2004 09:06 am



Sorry dat het zo lang duurt, ik vind het ontzettend moeilijk



Ik denk eerder dat het gedicht over tijd gaat.



In het eerste vers heeft ze het over altijd, de harteklop,

het zwart/wit, ja/nee

Ze treft zichzelf al parend aan staat voor voortplanting? verder gaan?



In het tweede vers stelt ze zich voor dat ze het water in glijdt (het einde) maar...

Ze zegt nee tegen de dood.

de schrik der waterhoentjes, nee



In het derde vers komt het compromis

De dode vis in het ijs en zij die levend en wel verder gaat.



moeilijk hoor, ben er nog steeds niet helemáál uit



Dettie

Geplaatst: 21 nov 2004 04:53 pm



Ik dacht eerst dat het over liefde willen hebben ging.



Eerst dat vrijen aan de rivier, voor altoos

en dan in de troostrijke moederarmen van de rivier

maar dan klopt het niet meer bij het gedeelte van het compromis.



Ik zit me suf te denken over naar bewijs dat het kon

Wat kon? denk ik dan. Wat bedoelt ze nou?

Het is wel een mooi gedicht maar het verklaren is wat anders.



Dettie