Martijn Benders (nee)

Geplaatst: 04 jul 2008 07:24 pm



Martijn,

Zoals je wellicht duidelijk is wordt mij verzocht onze discussie tot het inhoudelijke te beperken. Misschien dat ik per pb antwoord geef op uw interessante beweringen maar helaas is mij in deze dagen weinig tijd vergund. Om even op de inhoud verder te gaan. Kun je mij uitleggen wat je onder het "bezenuwen" van gevoelens verstaat?



Pieter

Geplaatst: 04 jul 2008 11:08 pm



Er staat niks over 'bezenuwen van gevoelens'. Wel dat de lelijke luchtwortel van de logica onklaar wordt gemaakt voor hij het water bezenuwen kan.



De zenuwen zijn uiteraard de verbindingen tussen de hersenen en de buitenwereld enerzijds, en de hersenen en het lichamelijke water anderzijds. Het menselijk lichaam bestaat voor 95% uit water. Ik ben ervan overtuigd dat gevoelens niet in de hersenen hun oorsprong hebben maar in het lichamelijke water en dat deze vervolgens door de hersenen worden geregistreerd. Daar hoeft die lelijke luchtwortel van de logica overigens niet aan te pas te komen, maar dat was hier in het gedicht natuurlijk functioneel.



Ik heb het hier overigens niet over emoties, dat zijn eerder weer de echoes van gevoelens, vertalingen daarvan in het brein.



Martijn

Geplaatst: 05 jul 2008 06:52 am



Martijn, kijk even wat je op 4 juli om 6.55 uur hebt geschreven. Misschien een schrijffout?



Pieter

Geplaatst: 05 jul 2008 07:21 am

PieterW schreef:

Martijn, kijk even wat je op 4 juli om 6.55 uur hebt geschreven. Misschien een schrijffout?

Pieter

Nee, geen schrijffout. Een mogelijke interpretatie die je niet consistent kunt opvoeren als de enige interpretatie.



Martijn

Geplaatst: 06 jul 2008 07:52 am

M.Benders schreef:

Je bedoelt hiermee dat het menselijke denken altijd uitgaat van zichzelf?



Ja, dat is immers een bekend gegeven in de logica: het is een systeem dat op zichzelf gebaseerd is. Verder is het denken natuurlijk een scheidingsproces, net als de lucht objecten van elkaar scheidt, en is het water (gevoel) juist een eenheids/samenvoegend principe.



De logica probeert de diepere gevoelens (de oppervlakkige lukt nog wel, maar dit is een diepzeegedicht) te verstoren (te bezenuwen) maar slaagt daarin niet omdat hij wordt verslonden door echo's; maw hij kan niet meer van zichzelf uitgaan omdat, hoe dieper hij gaat, hij steeds klonen van zichzelf om zich heen krijgt veroorzaakt door de diepte - die klonen komen op het einde dan weer terug als foto's, welke natuurlijk ook een soort echo's zijn.



Groetjes,



Martijn

(Ik heb een beetje moeite met 'net als lucht objecten van elkaar scheidt'... zijn het niet de objecten die lucht scheiden? Het zal wel om het uitgangspunt gaan, hoe je naar dingen kijkt. )



En als je goed luistert

hoor je de tijd zelf traag snikken;

op de bodem, die nooit iemand waarnam,

foto's die de duvel van onze dromen nam.



Als ik je goed begrijp zeg je in dit gedicht dat de logica het altijd verliest van de diepste gevoelens. De logica wordt teruggekaatst en komt zichzelf steeds weer tegen in de vorm van klonen.

Maar ik heb dan problemen met de foto's die klaarblijkelijk de logica vertegenwoordigen en dan toch bij de diepste gevoelens (de bodem) zijn beland.



Foto's van onze dromen genomen door de duvel... op de bodem die nooit iemand waarnam.

Met andere woorden, de logica bereikt nooit het diepste gevoel maar als de logica toch het diepste gevoel bereikt dan is het leven een hel?





Dettie

die een uitstekend ontwikkelde vrouwenlogica heeft maar niets van de logica weet.

Geplaatst: 06 jul 2008 08:38 am



Als ik je goed begrijp zeg je in dit gedicht dat de logica het altijd verliest van de diepste gevoelens. De logica wordt teruggekaatst en komt zichzelf steeds weer tegen in de vorm van klonen.

Maar ik heb dan problemen met de foto's die klaarblijkelijk de logica vertegenwoordigen en dan toch bij de diepste gevoelens (de bodem) zijn beland.



Nee, nu geef je dat fragment over de logica een te grote rol in het gedicht alsof het hele gedicht over die wortel ging. Die wortel was er slechts om het onbegrijpelijke van die diepzeewereld te benadrukken. Met de foto's heeft die wortel niets van doen. Die foto's zijn eerder de echo's van de observator ofwel de lezer. Het laat zien dat, ergens, de duvel je diepste geheimen bewaart zonder dat je deze zelf kunt zien. Of dat de hel is weet ik niet, voor sommige mensen wel vermoed ik



Martijn