Geplaatst: 03 jul 2008 06:36 am
Pieter schreef : Zoals Dettie zou ik willen begrijpen wat bedoeld wordt; blijkt de dichter na afloop te zeggen: ik heb er niets mee bedoeld dan voel ik me als lezer verneukt.
Zoals ik al in mijn eerste antwoord meld, heb ik geen verstand van de 'technische' kant van poëzie en inderdaad wil ik vaak begrijpen.
Maar dit willen begrijpen is voor mij meer het genot van het ontdekken, een leerproces.
Een gedicht kan als het ware openbloeien doordat je het leest en herleest en dan ineens ontdekt wat er staat en dit maakt voor mij een wezenlijk onderdeel uit van het plezier in gedichten lezen.
Ik denk dat het net zo is als bij overige kunst, hoe meer je je er in verdiept hoe meer je dingen gaat zien en zo kan een kunstwerk voor je openbloeien. En zo kan ook een ogenschijnlijk hermetisch gedicht openbloeien.
De dichter(es) wil iets overbrengen op de lezer.
Waarom zou je niet poezie kunnen schrijven om met jezelf in het reine te komen, om maar een klein voorbeeld te noemen? Wat is dat voor een eigenaardige neiging om steeds maar de *primaire* functie van poezie een soort van maatschappelijke, didactische functie toe te schrijven? Ik vind dat echt nergens over gaan, het spijt me.
Hier hebben we al eens een stevige discussie over gevoerd op dit forum. Zelf denk ik dat een kunstenaar, in welke vorm van kunst ook,
juist voor zichzelf werkt. En natuurlijk zijn er kunstenaars die goed verdienen en naar buiten treden (al dan niet onder dwang) maar dat is de toplaag. En mocht een kunstenaar een maatschappelijk statement willen maken (Guernica bijv.) dan is daar niets mis mee. Maar de uiteindelijke kunst draait volgens mij om iets weer te geven wat je persoonlijk bezighoudt, kunst is een uiting van iets innerlijks en door kunst te bedrijven kan je dat innerlijk rust geven, of die kunst nou gelezen, gezien of gekocht wordt of niet.
Wat jij over publiceren zegt Pieter, gaat het vaak niet zo dat mensen voor hun eigen plezier bezig zijn en in dat plezier elkaar vinden. Heb jij een bepaalde voorliefde voor iets en je ontmoet iemand die dat ook heeft dan klikt dat toch ook. Daarom bestaan er ook allerlei verenigingen, clubs en dergelijke zaken. Zo zijn er ook kunstenaarsverenigingen, mensen die plezier/liefde voelen voor die vorm van kunst, dat delen ze met elkaar.
Zo ook poëziemensen... Uit het een zal het ander rollen en uiteindelijk een publicatie volgen omdat de omgeving vindt dat meer mensen daar van moeten kunnen genieten.
(Wie is nu de romanticus? Jij of ik...)
Je meest aanvechtbare opmerking is wel dat een kunstschilder niet gevraagd wordt te communiceren; die is zelfs dom.
Pieter we voeren hier een inhoudelijke discussie over poëzie en gedichten en hoeven niet met dit soort termen te beginnen. Hoor en wederhoor maar geen persoonlijke aanvallen alsjeblieft.
Dettie
die zich afvraagt waarom jij mijn interpretatie gewaagd vindt
En ik hoef geen gelijk te hebben, het is
mijn interpretatie, geen wedstrijdje
Laatst aangepast door Dettie op 03 jul 2008 06:50 am, in totaal 1 keer bewerkt