Het forum is gemigreerd

Let op: in juli 2026 hebben wij het forum gemigreerd naar nieuwe software.
Heeft u al een account? Klik dan eerst op "Wachtwoord vergeten" om een nieuw wachtwoord aan te vragen. Daarna kunt u weer inloggen.

Anneke Brassinga (ja)

  • Bezoeker
  • Bezoeker
16 jaren 10 maanden geleden #10378 door
Beantwoord door in topic Re: bericht
Hier mijn indruk van het boek Dichtersgesprekken van Marjoleine de Vos:



Dichtersgesprekken



Het boek Dichtersgesprekken heb ik met veel plezier en interesse gelezen.We komen op snelle en bondige wijze achter de opvattingen van 40 zeer bekende (Hugo Claus, Eva Gerlach, Anna Enquist, Rutger Kopland) tot wat minder bekende dichters over een van hun eigen gedichten. De vragen van Marjoleine de Vos zijn intelligent en subtiel en als dichteres vallen haar woorden en technische zaken op die ik op het eerste gezicht niet zag en waarschijnlijk later ook niet zou hebben gezien. Het heeft geen zin om hieronder allerlei verrassende uitspraken van de dichters/essen te citeren, daarvoor staan er te veel in. Ik haalde het boek in de bibliotheek en was in vier jaar de tweede lezer wat ik erg jammer vind. Wat ook jammer is dat er weinig Vlaamse dichters zijn ondervraagd, behalve Claus nog Leonard Nolens, Erik Spinoy en een half-Vlaamse, Joke van Leeuwen.

(Vergeef me als ik er een paar over het hoofd heb gezien want ik kende niet alle dichters in dit boek maar de mij onbekende namen klinken erg Nederlands).

Een punt van kritiek is dat Marjoleine de Vos niet erg doorvraagt, ze legt ze niet bepaald het vuur aan de schenen. Dit is denk ik te wijten aan het feit dat haar door de NRC te weinig ruimte was toebedeeld want deze interviews stonden eerst in deze courant.

Bij sommige interviews blijft nog wel enige frustratie hangen omdat na des dichters uitleg het gedicht nog allerminst duidelijk is en sommige dichters uitspraken doen waarvan het tegendeel eerder waar is. Zo zegt Jan Willem Otten o.a. dat dichters op den duur allemaal katholiek worden. (Ik ken er maar twee, J.W. Otten zelf en Reve, maar dat was meer een pseudo-katholiek).

En Nolens dat er een hiërarchie is in de begrippen taal, gedicht en dichter, in deze volgorde. Volgens mij zijn er allerlei argumenten aan te voeren waarmee je elke volgorde aannemelijk kunt maken. Anton Korteweg haalt de beroemde uitspraak van De Anumuno aan: “Bewustzijn is een ziekte”. Gelukkig geldt dit lang niet voor iedereen

Maar mijn advies aan iedereen die in het moderne dichten is geïnteresseerd: lezen!

Pieter

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

  • Bezoeker
  • Bezoeker
16 jaren 10 maanden geleden #10380 door
Beantwoord door in topic Re: bericht
Boeiende bespreking, Pieter. En je hebt de valreep nog gehaald!



mira

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
16 jaren 10 maanden geleden #10383 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Ik heb al een tijd geleden bij de boekwinkel gevraagd naar dit boek maar helaas, uitverkocht. De vrouw van de boekwinkel was er ook erg enthousiast over.



Ook een erg leuk boek is Gedichten schrijven van Chrétien Breukers.



Dettie
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

  • Bezoeker
  • Bezoeker
16 jaren 10 maanden geleden #10395 door
Beantwoord door in topic Re: bericht
Lijkt me een heel mooi boek, Pieter.

Ondertussen verheug ik me in gedichten van Anneke Brassinga:



Hier is de deur, die dicht is.

Ik loop er weleens dwars doorheen.

Sluit zich


....



Tiba.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

  • Bezoeker
  • Bezoeker
16 jaren 4 maanden geleden #12003 door
Beantwoord door in topic Re: bericht
HOE TE ZOENEN OP STRAATHOEKEN



Laat op de avond laat het zijn of vroeg

in nanacht, licht liefst ver –

al leent ook paarlemoeren dageraad

aan dit publieke werk subliem cachet.



Het zij een zwijgen van koralen

vergaan van dorst in lafenis –

van wakend ontslapen bevinding wellicht

doe dus vooral de ogen dicht.



Men neme niet de tijd

die schenkt zich wijd en wijd –

in deze zachte voorportalen

heerst onafzienbaar innigheid.



Men neme afscheid evenmin

al is de hoek er om uiteen te gaan –

de weg is geen verwijdering.

men neme alles mee, alleen.





Anneke Brassinga

uit: Verschiet,

De Bezige Bij, Amsterdam, 2001



Tiba.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

  • Bezoeker
  • Bezoeker
16 jaren 4 maanden geleden #12004 door
Beantwoord door in topic Re: bericht
Een gedicht om zonder commentaar in je op te nemen. Erg mooi.

Pieter

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Tijd voor maken pagina: 0.485 seconden