Anneke Brassinga (ja)

tiba schreef : P.S. alweer een verschil in taalgebruik tussen Vlaanderen en Nederland.

In Vlaanderen wordt het woord couplet bij mijn weten, alleen gebruikt voor de strofe van een liedje. Bij een gedicht spreekt men altijd van strofe, en dat is hier geen deftig taalgebruik, maar doodgewoon.

Bij ons is een couplet ook een strofe van een liedje Tiba.



Bij wikipedia staat onder andere dit:



De strofe komt uit het Grieks en betekent letterlijk omwenteling. Een strofe is een onderdeel van een gedicht en bevat doorgaans een zekere gedachteneenheid.



Het uiterlijke kenmerk van de strofe is dat er zich voor en na de strofe een witregel bevindt.[...]



In een liedtekst heet de strofe ook wel couplet, ter onderscheid van het refrein. [...]

In algemene zin wordt voor strofen van vijf of meer regels ook de benaming stanza gebruikt.



Dettie

Ik kende het woord tempeest niet maar het woordenboek zegt dit



1

storm, stormweer; hevig onweer, noodweer;



2

woedeaanval, uitbarsting; stortvloed;



3

hevig rumoer, lawaai, herrie;

tempeest maken

herrie schoppen; vechten



Dettie

Bedankt voor je toelichting, Dettie, al kende ik het woord tempeest wel, ik denk dat in de Bijbel voorkomt.



De eerste strofe is een lange zin met een tussenzin en een bijzin:



De hoofdzin is:



Mocht ik in het holst van het hart

van donkerste dagen te lijf gaan een stuk of wat

verlaten kusten-



Dan volgt een tussenstrofe:



graag zou ik boven lege oceanen regen zijn

op reusachtige hoeven, zinnentuimel

van tempeest, het stormend paard dat louter

water is, uiteenvalt in geschuimbek-



Dan vervolgt de hoofdzin met de laatste strofe; als je het woordje dan als voegwoord inlast wordt het allemaal wat duidelijker:



dan zocht ik bij voorkeur echter diepten

die geen daglicht velen, omtrent

een steenworp van d’onoirbaar gloeiende

kern; daar zal betijen wat mij jaagt.



Ik ga er nog verder op in.

Pieter

???? Ik neem aan dat je hier mee bezig bent Pieter?



Dettie

Dettie schreef : ???? Ik neem aan dat je hier mee bezig bent Pieter?



Dettie

Ik ben hier idd. mee bezig, Dettie. Langzaam leef ik me in in de dichteres

Op weg



Mocht ik in het holst van het hart

van donkerste dagen te lijf gaan

achter al het uiterwaardse een stuk of wat

verlaten kusten onder razende luchten

waar albatrossen op hun wieken sinds jaar

en dag en eeuwen worden weggeblazen-



graag zou ik boven lege oceanen regen zijn

op reusachtige hoeven, zinnentuimel

van tempeest, het stormend paard dat louter

water is, uiteenvalt in geschuimbek-



zocht ik bij voorkeur echter diepten

die geen daglicht velen, omtrent

een steenworp van d’onoirbaar gloeiende

kern; daar zal betijen wat mij jaagt.



Anneke Brassinga

(gepubliceerd in De academische Boekengids, Januari 2010)

Een gedicht dat me niet direct aanspreekt.

Het is zo 'barok', zo geladen, misschien overladen (?) met overdonderende woorden en zinsconstructies....uiteraard zo bedoeld, maar is dit niet wat tè?



Ik kijk uit naar wat anderen zeggen en heb er ook al wat van opgestoken.



Tempeest ken ik anders wel (Lat. tempestas, Fr. tempete, met ^, maar lukt me niet).

Het kan hier buiten flink tempeesten.



mira