Geplaatst: 30 okt 2008 06:07 am
Omdat mijn antwoord nog niet klaar is hier alvast een merkwaardig gedicht van Paul Snoek:
Ik weet het mensen
Ja, ik weet het nu al jaren en nog langer,
dat gedichten nutteloze dingen zijn
zoals de slierten mist die je rondom je huis
ziet drijven voor de ramen.
Dan is het wel verkieslijker te dromen
of met gesloten ogen aan iets leuks te denken
tot je in slaap valt en de stilte niet meer hoort
die net begon te knagen aan je hart.
Omdat in elk gedicht een beet van pijn
de ijskorst van je eenzaamheid doorboort,
zoals op een verstilde zondagmorgen
een schot de stilte verwondt in het woud.
In elk gedicht kun je met ingehouden adem
geluiden horen die je doen verstijven,
zoals tijdens en storm in het nachtelijk bed,
wanneer een losgewaaide dakpan van je dak rolt.
Paul Snoek
En één van Pierre Kemp:
Het licht is rond
Het licht is rond en rolt naar alle kanten
de bergen op en af, de dalen door,
de wezens in en uit en langs de planten
stijgt het in bomen en gaat het alles voor.
Waarheen? Ik vraag dat niet, ik kom, ik ga,
omdat mijn handen en mijn voeten,
mijn oogen en mijn hart zoo moeten
en ik het licht nu eenmaal zoo versta.
Pierre Kemp
Pieter
_________________
"Hoed u voor de literatuur. Gebruik de woorden die het eerst bij je opkomen" J.P. Sartre
