Geplaatst: 23 jan 2009 08:09 pm
Diep van mijzelf en van mijn zang vervreemd
hoor ik in twijfel niets dan toon na toon,
even deze beginregels herhaald
en dan deze:
Zo regende het van blad op blad,
zo regende het de ganse dag.
De laatste regels zo simpel, zoals alleen grote dichters het kunnen.
Dat was alleen maar even een reactie op dit gedicht.
Met het gehele gedicht kan ik nog jaren bezig zijn.
Tiba.
