Ook ik word absoluut niet vrolijk van de strekking van dit gedicht, maar ik denk dat de uiteindelijke verklaring die ik formuleerde wel de juiste is. Geen toevallige interpretatie. En dat maakt het tot een gruwelijk gedicht. Geen magie, maar de rauwe, harde werkelijkheid.
Ik kan me voorstellen dat het lezen daarvan voor anderen een te aangrijpende ervaring kan zijn. Toen ik me er eenmaal in had vastgebeten, wilde ik het afmaken. Maar ik denk dat ik voor de overige gedichten van deze dichteres pas. Niet omdat ik ze slecht vind, de woorden waren goed gevonden. Maar ik ben nu toe aan iets wat niet zo somber en aangrijpend is. En ik betwijfel of ik dat hier zal vinden.
Maar: Mossig verscholen.... vond ik erg mooi.
Librije.
Hetzelfde zien
Maar het zò zien
Zoals niemand het zag
(J.A. Deelder - Euforismen
Bezige Bij, 1991)