Erika de Stercke

Zo zij het...en is het toch een goed gedicht en mooie uitleg geworden.

Pieter

Dit gedicht scheen me al van in het begin, m.n. door de vermelding van bepaalde planten, volle maan, kattenogen..., te wijzen op magie, duivelse magie, en deed me ook heel erg denken aan bepaalde passages in de roman 'In de naam van de roos' van Umberto Eco.



Voor de rest: ik pas.



mira

Ik kreeg dit item al een tijd niet meer door, las pas deze namiddag zovele vroegere reacties. Wou nog reageren op dit gedicht. Vooral het "duivelse aspect" maakte indruk op me. En daarop wou ik verder gaan.

Ik wou nog reageren, maar toen las ik hier de interpretatie van een auto met koplampen- een ongeval?- (zag ik er niet in), en die krijtlijn, ik had een andere verklaring in gedachten. Maar zou kunnen juist zijn.

Greep me wel (understatement). Dus even niet voor mij.



Tiba.

Ook ik word absoluut niet vrolijk van de strekking van dit gedicht, maar ik denk dat de uiteindelijke verklaring die ik formuleerde wel de juiste is. Geen toevallige interpretatie. En dat maakt het tot een gruwelijk gedicht. Geen magie, maar de rauwe, harde werkelijkheid.



Ik kan me voorstellen dat het lezen daarvan voor anderen een te aangrijpende ervaring kan zijn. Toen ik me er eenmaal in had vastgebeten, wilde ik het afmaken. Maar ik denk dat ik voor de overige gedichten van deze dichteres pas. Niet omdat ik ze slecht vind, de woorden waren goed gevonden. Maar ik ben nu toe aan iets wat niet zo somber en aangrijpend is. En ik betwijfel of ik dat hier zal vinden.



Maar: Mossig verscholen.... vond ik erg mooi.



Librije.