Leuk dat er weer een dichter van de maand is.
Het gedicht 'De daken..' viel me ook al meteen op.
De dichteres gebruikt een beeldrijke taal.
Is het een beschrijving van de nacht die valt, waarbij men geluiden hoort die tijdens de lawaaierige dag onhoorbaar zijn?
De daken
sluiten hun adem
vind ik alleszins een mooie aanvangsregel.
Men hoort gekraak, gezucht, is het van de huizen, de daken?
Getater valt dan enigszins uit de toon.
De tweede strofe evoceert de slaap, die zwaar weegt op de ogen.
Mooi gezegd: niet de ogen pinken, maar het gewicht pinkt op de ogen.
In de laatste strofen lijkt de dichteres het te hebben over het maken van het gedicht zelf, hoe ze speelt met woorden, zinnen, en zoekt, en dan met de beelden die refereren naar het begin, het gedicht afsluit.
mira
Hetzelfde zien
Maar het zò zien
Zoals niemand het zag
(J.A. Deelder - Euforismen
Bezige Bij, 1991)
