Hoi Pieter,
Misschien helpt dit.
Onder nachtschade valt ook Bitterzoet en dat groeit langs wegen, beken en vaarten. Het heeft kleine paarse bloemen met gele hartjes.
nl.wikipedia.org/wiki/Bitterzoet
De groene nog onrijpe bessen bevatten een flinke dosis gif.
Gewoon vingerhoedskruid
Op vochtige tot droge, matig voedselrijke tot voedselrijke grond in bossen, op kapvlakten en op omgewerkte, beschaduwde grond.
www.soortenbank.nl/soorten.php?soortengr...28&menuentry=soorten
In het gedicht wordt ook gesproken van beukenkruin en varens, dat wijst voor mij op een bos.
De weg zie ik door de kattenogen... daar had ik deze link naar gegeven
nl.wikipedia.org/wiki/Kattenoog_%28reflector%29
Een kattenoog is een reflector die in sommige landen wordt gebruikt als markering van de randen van de rijbaan, de grenzen tussen rijstroken of gevaarlijke plaatsen. Zij lichten op als de koplampen van een auto erop gericht worden, en zijn daardoor in het bijzonder nuttig bij een gebrekkige straatverlichting en in aanvulling op reflecterende strepen op de weg.
Een weg door een bos is vaak gebrekkig verlicht.
En ik denk aan een weg door de krijtlijn die vaak op een weg gemaakt worden als er een ongeluk is gebeurd. Dan worden de contouren van het slachtoffer met krijt aangeven.
De auto raakt in de slip (de dolle draai) na het aanrijden van de wolf.
Het heeft iets met tovenarij/zwarte magie te maken volgens mij. Er worden veel giftige planten genoemd. Het is volle maan (dan huilen de wolven) er is sprake van een duivelsteen en de wolf zelf wordt ook genoemd. Maar verder kom ik ook niet. Ik denk dat de dichteres met het noemen van deze zaken het gedicht opbouwde naar het punt van de aanrijding.
Het ongeluk zat in de lucht, alle tekenen wezen erop, zoiets denk ik.
Dettie