Of dit over een prostituee gaat, weet ik niet, kan best, alleszins over iemand die leeft op straat, aan de rand van, nee, buiten 'de maatschappij'.
Een dichter(es) zoals in dit gedicht, registreert, tast met voelhorens af, wordt getroffen, en giet, stort dit neer in taal, woorden, een gedicht.
Krachtig zijn woordgebruik en klank, inderdaad om (luidop) te lezen, te horen. En de zinsbouw is eenvoudig, tegelijk zijn sterkte en zijn zwakte.
Steeds maar 'onderwerp en werkwoord', bij het lezen wordt het monotoon en enigszins storend, maar het horen voorlezen in een zaal bv., ja, mooi lijkt me dat.
mira
Hetzelfde zien
Maar het zò zien
Zoals niemand het zag
(J.A. Deelder - Euforismen
Bezige Bij, 1991)