Paul Snoek (ja uitgegeven door Manteau)

eplaatst: 30 mei 2006 01:05 pm



En ook voor Paul Snoek hebben we toestemming van uitgeverij Standaard/Manteau!!



(Paul Snoek was het pseudoniem van Edmond André Coralie Schietekat.

Het pseudoniem is afgeleid van de naam van zijn moeder: Paula Snoeck)



Dettie

Geplaatst: 30 mei 2006 01:16 pm



Jeetje! het kan niet op!



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 30 aug 2006 06:58 pm



Versailles



Onder de vloeren verhuizen wormen de geraamten,

maar op de daken schikken geesten hun vleugels.

Geluidloos wordt in dit paleis de weelde bewaard en

in negen diepe kisten de verwrongen sleutels.



Het is verboden onderling de koning aan te raken

of het verloren voorwerp van een hoveling terug te vinden.

De zonnestralen hebben openbaar de zon verlaten,

om hun kristallen stilte boeit men straks de winden.



De tijd staat stil als de herfst in de tuinen.

De vijver luistert niet meer naar zijn huidig water,

de uilen zijn genummerd, net als de spoken.



Een dag duurt eeuwig in dit huis vol huizen

en vol koningschap, tot brandbaar stof vergaan.

Daarom, dat het hier streng verboden is te roken.





Paul Snoek

Uit: De zwarte muze. Gedichten

cyclus De zwarte muze

Manteau 1968





Tiba.



Uit het thema 'gedichten over Frankrijk" ook hier geplaatst.

Geplaatst: 17 dec 2006 07:22 pm



Goedenavond. Ik heb mij hier net geregistreerd omdat ik, toen ik op zoek was naar meningen/inspiratie over een bepaald gedicht van Paul Snoek voor m'n essay, ik op deze site terechtkwam. Ik ging eerst Duel tussen de rozen bespreken, maar heb uiteindelijk gekozen voor Verhaal van een ooggetuige die hier denk ik nog niet tussen staat. Desalniettemin, de opmerking dat Duel tussen de rozen vrolijk aandoet zette me aan het denken, en hoewel ik tot een andere conclusie kom (meningen verschillen nu eenmaal) is het toch mede dankzij dit forum dat ik dit gedicht in m'n essay heb verwerkt.



Daarom:



Verhaal van een ooggetuige



Zowat driehonderd mannen zitten in een kring.

Het is ijskoud en ze zijn naakt.

Ze beschermen hun blote vrouwen en kinderen

tegen de scherpe zuidpoolwind.



Soms mag een oudere man de kring verlaten

om wat warmte op te doen tussen de vrouwen.

Vaak krijgt hij dan een stukje rauwe vis.

Daarna neemt hij opnieuw zijn plaats in,

want bij de mensen blijven mannen altijd mannen.



Er nadert een helikopter door zeehonden bemand.

Het zijn geleerden, technici en godsgezanten.

Ze maken films en droppen helgekleurde zakken

met voedsel. Er staan goede woorden op de zakken.



Op zeker ogenblik schoudert een zeehond zijn geweer

en hoewel hij wet dat op het doden van mensen

zware straffen staan,

gaande van 500 dollar tot een jaar hechtenis,

legt hij een rechtstaande man,

de mooiste van allen,

neer.



Uit Gedrichten. Gedokumenteerde aktualiteitspoëzie en/of alternatieve griezelgedichten, s.l., Manteau, 1971.



En een .doc file van het essay in kwestie, misschien dat het wat discussie veroorzaakt.



Verhaal van een ooggetuige



2 kleine opmerkingen die het begrijpen van mijn standpunt vereenvoudigen:



* Snoek werd algemeen beschouwd als mensenhater.

* Het is al veel te lang geleden sinds ik nog een tekst in het Nederlands heb geschreven, dus het is wat stroef.



Cid

Geplaatst: 18 dec 2006 06:17 pm



Dag Cid,



Welkom op Leestafel.



Hartelijk dank om deze link naar je essay te plaatsen.

Ik ben een bewonderaarster van de poëzie van Snoek, al ben ik er wel een beetje uit. Ik had nog niet de gelegenheid het essay grondig te lezen maar hoop dat in de loop van volgende week te kunnen doen (eerst de griep nog verder doorworstelen en werk inhalen ). In elk geval merk ik dat je het gedicht heel grondig bestudeerd en geanalyseerd hebt. Lijkt me een prachtwerk! Zou ik zo niet kunnen.



Dus tot later.



Tiba.

Geplaatst: 20 dec 2006 11:44 am



Ik heb je essay uitgeprint, Cid (lange teksten lees ik niet makkelijk van het scherm), probeer het vanavond of morgen wat grondiger te lezen.



Groetjes. Tiba.