- Berichten: 10459
Paul Snoek (ja uitgegeven door Manteau)
17 jaren 5 maanden geleden #4033
door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 13 jun 2004 07:31 am
Dit gedicht wil ik een paar keer lezen. Ik vind het wel apart tiba, woorden kunnen ook misdadig zijn zoals in dit gedicht staat.
Het is echt een gedicht waarvan de pen in gif gedoopt is. Erg venijnig.
Levensgevaarlijk gedicht
Er zijn woorden die sissen als slangen.
Vleesetende woorden met een muil vol tanden.
Woorden die gevaarlijk slapen onder hete stenen
Of die webben weven om hun prooi te vangen.
Sommige zijn doorzichtig als glazen kwallen
en spuiten giftige inkt uit je mond.
Andere zijn geslepen tot vlijmscherpe messen
of druipen als etter uit verzworen ogen.
Woorden dragen soms bedrieglijke maskers.
Zij kennen de knepen van de camouflage
om als wandelende takken vruchten te dragen
of om een ander woord bekoorlijk te betoveren.
Het is maar een woord voor een woord
om eensklaps van gedaante te verwisselen,
om als een tijdbom duizend eeuwen
te overwinteren in een klompje ijs.
Want leg 's avonds een onschuldig woord
als een wicht in zijn wieg te slapen,
's morgens stoot je tussen de lauwe lakens
op een koude, splinternieuwe handgranaat.
Paul Snoek
uit: Schildersverdriet
Manteau 1982
Samenst. Paul de Wispelaere
Spuiten giftige inkt uit je mond .... heftig!
net als
Woorden dragen soms bedrieglijke maskers.
Zij kennen de knepen van de camouflage
Het is aan een kant zo herkenbaar. Wie kent het niet het venijn van woorden die je soms kapot kunnen maken. Het misdadige wat mensen met woorden elkaar aan kunnen doen.
Ja tiba dat laatste
Want leg 's avonds een onschuldig woord
als een wicht in zijn wieg te slapen,
's morgens stoot je tussen de lauwe lakens
op een koude, splinternieuwe handgranaat.
Dat is erg. die koude splinternieuwe handgranaat!
Het als een bom inslaan van een woord die opnieuw zijn vreselijke werk doet.
Ik wil het nog een paar keer lezen. maar je word niet echt vrolijk hiervan
Wat ook niet altijd hoeft natuurlijk.
Groetjes
Dettie
Dit gedicht wil ik een paar keer lezen. Ik vind het wel apart tiba, woorden kunnen ook misdadig zijn zoals in dit gedicht staat.
Het is echt een gedicht waarvan de pen in gif gedoopt is. Erg venijnig.
Levensgevaarlijk gedicht
Er zijn woorden die sissen als slangen.
Vleesetende woorden met een muil vol tanden.
Woorden die gevaarlijk slapen onder hete stenen
Of die webben weven om hun prooi te vangen.
Sommige zijn doorzichtig als glazen kwallen
en spuiten giftige inkt uit je mond.
Andere zijn geslepen tot vlijmscherpe messen
of druipen als etter uit verzworen ogen.
Woorden dragen soms bedrieglijke maskers.
Zij kennen de knepen van de camouflage
om als wandelende takken vruchten te dragen
of om een ander woord bekoorlijk te betoveren.
Het is maar een woord voor een woord
om eensklaps van gedaante te verwisselen,
om als een tijdbom duizend eeuwen
te overwinteren in een klompje ijs.
Want leg 's avonds een onschuldig woord
als een wicht in zijn wieg te slapen,
's morgens stoot je tussen de lauwe lakens
op een koude, splinternieuwe handgranaat.
Paul Snoek
uit: Schildersverdriet
Manteau 1982
Samenst. Paul de Wispelaere
Spuiten giftige inkt uit je mond .... heftig!
net als
Woorden dragen soms bedrieglijke maskers.
Zij kennen de knepen van de camouflage
Het is aan een kant zo herkenbaar. Wie kent het niet het venijn van woorden die je soms kapot kunnen maken. Het misdadige wat mensen met woorden elkaar aan kunnen doen.
Ja tiba dat laatste
Want leg 's avonds een onschuldig woord
als een wicht in zijn wieg te slapen,
's morgens stoot je tussen de lauwe lakens
op een koude, splinternieuwe handgranaat.
Dat is erg. die koude splinternieuwe handgranaat!
Het als een bom inslaan van een woord die opnieuw zijn vreselijke werk doet.
Ik wil het nog een paar keer lezen. maar je word niet echt vrolijk hiervan
Wat ook niet altijd hoeft natuurlijk.Groetjes
Dettie
Laatst bewerkt doorDettie_3.
Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.
Tijd voor maken pagina: 0.807 seconden