Het forum is gemigreerd

Let op: in juli 2026 hebben wij het forum gemigreerd naar nieuwe software.
Heeft u al een account? Klik dan eerst op "Wachtwoord vergeten" om een nieuw wachtwoord aan te vragen. Daarna kunt u weer inloggen.

Willem Jan Otten (ja)

Lees meer
17 jaren 4 maanden geleden #7539 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 27 sep 2005 07:37 am



OP DE HOGE



Liep augustus op zijn einde,

sloot de badmeester de hokjes af,

fietste neuriënd september in.



Niemand was er dan ook bij

dat ik de plank betrad. Ik was

geblinddoekt als een deserteur.



Dit zijn de stappen bang bang bang.

In het Bosbad op de hoge

zweet men het peentje bangverlang.



De zon stond even laag als ik en stond

op punt van zakken in de grond.

Wie mij naar boven had gebracht?



Ach mijn lief. En ik wist: morgen

word ik wakker maar ontkomen

kan ik niet. Uit de schoonspringdroom



ontwaakt men met de schoonspringdroom.

Ik wist: ik maak ze nu dan dus.

De aanstalten. Ik sta precies



zo hoog als nodig om bevreesd te zijn.

Dit is de toegedachte afstand tot

het lussenwevend water doopselzacht.



Het heeft me altijd opgewacht –

maar waarom vrees ik dan ineens het bad

alsof het heel snel leeggelopen is?



Dat zo ik sprong – ik wil, ik wil –

ik vallen zou en niets mij ving?



Uit: Willem-Jan Otten, Op de hoge,

G.A. van Oorschot, Amsterdam, 2003



Wouter
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 4 maanden geleden #7540 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 27 sep 2005 11:44 am



De beginverzen deden me aanvankelijk helemaal niet denken aan Otten. Nu het gedicht er in zijn geheel staat, wordt het wel duidelijker natuurlijk.



Toch een gedicht om vele malen te lezen en tot zich te nemen.



Bedankt Wouter voor dit mooie gedicht.



Groetjes. Tiba.
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 4 maanden geleden #7541 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 04 okt 2005 06:36 pm



Pinkstertoernooi



De wolken zijn uiteengeveegd.

De onbedaarlijke groene bomen

om het sportveld ruisen ruisen

dat er in het struikgewas

iets nimmer pluis zal zijn geweest



De knuppel, weggesmeten

door de homerun-antilliaan

klinkt als een klok en zingt

een aluminiumklare aria.



In het verre veld daar staat

omringd door bijna niets dan wind

en dromend van de ene pluk

de hemel uit, zijn benjamin.



Pas nu hoort die de tik.



De bal, hij klimt en klimt.



Willem Jan Otten

Uit: Eindaugustuswind



Vandaag (5 oktober) de geboortedag van Otten dus...

mooie aanleiding om een gedicht te plaatsen.



Dettie
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 4 maanden geleden #7542 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 04 okt 2005 07:01 pm



En ook Willem Jan Otten staat weer compleet op de site



www.poezie-leestafel.info/willem-jan-otten



Dettie
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 4 maanden geleden #7543 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 07 feb 2006 01:34 pm



We hebben toestemming gekregen (ze gedogen het) van uitgeverij van Oorschot om gedichten te plaatsen van Willem Jan Otten



Wat natuurlijk niet betekent dat alle gedichten uit zijn bundels geplaatst mogen worden.



Dettie
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 4 maanden geleden #7544 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 23 feb 2006 11:15 pm



Dan plaatst ik het volgende gedicht uit 'Op de hoge'





Hoe wij in de handpalm neergeschreven zijn,

ik heb het nog niet grondig onderzocht.



Wel schat ik dat het om iets draadloos' gaat.

Zodra het een van ons alhier te gortig wordt,



bijvoorbeeld in de basiliek de diepdemente vrouw

die, met een tissue en een eeuwigheid te laat,



geschilderd bloed poogt weg te vegen van een houten

wreef, dan gloeit van haar, die niets meer weet,



de naam op in de palm van de hand. Die voelt,

vermoedelijk, hoe koel van lieverlee zijn vlees,



hoe weinig zijn presentia reëel nog scheelt

van onderzodenklam en onverrijsbaar zijn,



en weet: dat ik besta is dat zij streelt.



Uit: Willem Jan Otten,

Op de hoge,

Uitgeverij G.A. van Oorschot, Amsterdam 2003



Wouter
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Tijd voor maken pagina: 0.588 seconden