Bij mijn zonen ben ik veilig
hun boten van papier zinken
alleen in helder water
hun vliegtuigen hebben een schietstoel
geleend van Griekse goden
het verdriet slaat een zijstraat in
als het ons ziet komen
hun knikkers weten altijd waarheen
daarvan ben ik aan het leren
van klachten vlechten ze liederen
van spinnen bewaren ze het net
daarin vangen ze dromen die uitkomen
en twijfels die ze zo vervangen
sinds ze er zijn, word ik toegelaten
binnen de omheining van de vreugde
bij mijn zonen ben ik veilig
Roel Richelieu Van Londersele (1952)
uit: Tot zij de wijn wordt
Uitgeverij Atlas, oktober 2009
Ongelofelijk vrolijk en optimistisch gedicht.
Alles is (nog) helder en klaar, geen gepieker, gewoon leven á la minuut.
sinds ze er zijn, word ik toegelaten
binnen de omheining van de vreugde
Maakt een volwassene onnodig veel problemen? Overal een probleem van? vraag ik me dan af als ik dit lees.
Dettie