Roel Richelieu Van Londersele (ja)

Geplaatst: 04 dec 2006 10:01 am



maart



ik wil braaf glinsteren en stout liggen

uitbundig kalm zijn en bedaard zegevieren

ik wil de lente beleven als hij

me niet gegund is en de bloesems

verwijderen nog voor ze geuren



hier ontmoeten de seizoenen elkaar

zoals mensen het nooit proberen

met de handen op de rug

maar met gevlochten woorden



hier worden de twijfels vader

en alleen voor de kinderen

sneeuwt het pijpestelen



de paraplu's van het leven

worden in maart gemaakt



Roel Richelieu van Londersele

uit: Verzamelde gedichten.

Een keuze 1973-1995, Gent Poëziecentrum



Tiba.

Geplaatst: 04 dec 2006 10:16 am



En alles staat op de site



www.poezie-leestafel.info/r-richelieu-van-londersele



Dettie

Geplaatst: 29 jan 2007 04:31 pm



Ik hou van mensen



ik hou van mensen die blijven, zei hij,

we stonden samen onder het afdak te turen

naar het kantwerk van de winterbomen

en door zijn woorden had ik moeite om weg te gaan



hij voerde me door de geschonden lanen van zijn jeugd,

langs vergane boomgaarden, nabij tere beken,

voor een gesloopt huis hield hij halt en

keek heimelijk door het venster van zijn eerste liefde

aarzelend sloop er zomer in zijn stem

en ik zag dat hij even weg was



Roel Richelieu van Londersele

uit: Een mens op de bodem,

Atlas, Amsterdam/Antwerpen 2001



Tiba.

Geplaatst: 02 feb 2007 10:46 am



Vorig jaar in december was ik aanwezig bij de voorstelling van zijn bundel "een mens op de bodem".



van kurk is de dag van wijn de nacht

samen bewaren ze de smaak van rode liefde

ik trek mijn stamelende spoor

door het tere slib van de tijd

met het kompas van ouder worden blijf ik overeind



Vind ik wel een leuke



Jan S

Geplaatst: 02 feb 2007 11:08 am



Ja, mooi gedicht, Jan.

Ook ik hou van mensen die blijven, spreekt me erg aan.

Ik vind dit trouwens een prachtige aanvangsregel.



Tiba.

Geplaatst: 02 mei 2007 06:05 pm



mei



in de vrolijkheid van mei schuilen

de wijze vogels

ze praten met hun jongen over het verschil

tussen regen en zon, huid en pluimen

vallen en vliegen



vliegen is verdwijnen zonder weg te gaan

vliegen is in de dromen van de bomen liggen

en toch zwenken in de koele adem

van wind en weten



vliegen is de zomer in warmte vertalen

is je buik doen lachen en je hart

weer malser maken



vanuit het plafond van de wind

kijken de vogels naar onze gebrekkige gebaren

naar de karige armslag van onze verbeelding



maar vliegen is toch versnellen

in de smalle bochten van de liefde





Roel Richelieu van Londersele

uit: Een jaar van september, Gedichten 1980-1992,

Poëziecentrum, Gent, 1992



Tiba.