Wil zegt:
Deze regels vond ik ook mooi..
Quote:
Tweehonderd jaar in strenge ringen
Die elkaar stutten en verdringen
Het elkaar in de weg zitten soms maar elkaar toch nodig hebben
Ja, jij verduidelijkt het, Wil, in de weg zitten en nodig hebben, zoals de ene generatie de andere, de zoon en de vader.
En opnieuw Wil:
En ook nog maar even de prachtige beginregels..
Quote:
Dit weet ik van de beuk: hij brult
Binnensmonds, als ik hem nader
juist de tegenspraak maakt het zo sterk..brullen én binnensmonds
Die tegenstelling wordt volgens mij ook nog eens extra benadrukt door het prachtige enjambement: de beuk brult / binnensmonds.
Het afbreken van het vers en het contrast op de nieuwe regel zorgen voor een verrassingseffect.
In het laatste vers gaat het brullen van de beuk over in zingen.
Kunnen we zo ver gaan en spreken van een zekere mildheid nu van de dichter bij het ouder worden, mildheid tegenover de vader?
Het (binnensmonds) brullen van de strenge vader wordt met de jaren zachter en zangeriger aangevoeld.
'Binnensmonds' gaf daar misschien al een aanzet toe.
Of gaat dit louter over de onverwoestbaarheid van de boom?
Toch weeral een prachtig boomgedicht.
mira
