Hubert van Herreweghen (ja)

Leestafel heeft toestemming om de gedichten van Hubert van Herreweghen te plaatsen

Wel met de voorwaarde dat we de gedichten inderdaad bespreken.



Enkele van zijn gedichten staan op de site, zie



www.poezie-leestafel.info/hubert-van-herreweghen



Dettie

Geplaatst: 25 mei 2004 01:00 pm



Moeder, waar zijt gij? Gij hadt....



Moeder, waar zijt gij? Gij hadt

altijd antwoord op mijn vragen,

gij wist waarom dit en dat,



waarom als wij samenlagen

in bed en naar boven zagen,

de kabouter vleugels had.



Waarom winter, waarom zomer,

waarom honger, waarom kou,

waarom appelen op de bomen



en de kinderen waarvandaan

schreiend zij op de aarde komen.

Ik heb het nooit goed verstaan.



Maar nu moet gij mij vertellen,

sprookjesmoeder, lieve vrouw,

kittelend mijn orelellen,



waar die kindren henengaan.



Hubert van Herreweghen

Uit: Gedichten II: Brieven uit Portugal.

Brussel: Meddens 1958



Dettie

Geplaatst: 24 jun 2004 08:06 pm



Er is nog zo'n mooi gedicht van Hubert van Herreweghen dat ik jullie niet wil onthouden.

Het beginvers "een blaadje zurkel op de mond" komt vaak in me op als ik langs de slootkant zurkel (= wilde zuring of veldzuring) zie staan. Als kind zo vaak geplukt en geproefd.

De prachtige laatste regel sluit trouwens goed aan bij het vorige thema "moedergedichten".







Zurkel



Een blaadje zurkel op de mond,

een beven in mijn keel,

geheim, gezouten, zoet, gezond

en dan schudt af de dag geheel

zijn sleeuwte, roest en zurigheid,

zijn geelte en zijn gedurigheid

en 't ritselt in mijn kieuwen.



O vroeger moest 't een bos, een boom,

nu mag 't een takje wezen,

een blaadje, dat mij zijn aroom

geeft om mij te genezen.



Een tand erin, een tong eraan

en vijftig jaar vernieuwen.



Tot in mijn moeder heb ik dit verstaan.



Uit:



Gedichten V - Brak, opgenomen in Verzamelde gedichten, 1977



Bewust gebruikt de dichter hier gewesttaal, aansluitend bij de gewone plattelandsmens:

zurkel = zuring

sleeuwte = loomheid, stroefheid

kieuwen = kaaksbeen.

Zie ook: Woorden om wakker te lezen, Rudolf van de Perre, Davidsfonds, 1992



Tiba.

Geplaatst: 27 jun 2004 12:25 am



Is er hier eigenlijk op het forum nog iemand die al "zurkel" geproefd heeft?

Heerlijk.



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 23 mrt 2005 10:13 am



Tranen



De tranen die de moeders schreien

als noodlots onweer loeit,

daarvan groenen de weien

waarop hun nakroost stoeit.



Op dat gras, met zout gedrenkt,

grazen de beste schapen.

Meisjes en knapen,

gedenkt.



Hubert van Herreweghen

uit: Gedichten 69, een keuze uit de tijdschriften, Jos de Haes & Hubert van Herreweghen, Davidsfonds 1969



Tiba.

Geplaatst: 09 okt 2005 08:53 am



Kan iemand mij helpen het volgende gedicht uit te leggen wat is de interpretatie van het gedicht Zurkel van hubert van herrewegen?



Jeroen