eplaatst: 28 feb 2006 10:10 pm
Over het gedicht "Archeologie" dat hierboven reeds vermeld staat, vraagt Janine, die het thema "tijd" behandelt voor haar opleiding het volgende:
Het is best een lastig gedicht. Ik probeer het:
Kleden tegen kou of in naam van iets ??
Kleden in resten van het verleden, je verhullen door het verleden/verhaaltjes en geheugensteuntjes. Die vertellen dat je al in het verleden bent.
We kunnen alleen in het nu zijn door onszelf in het 'nu' uit te vinden?
En het makkelijkste is dan aan de hand van kleding, want dat vertelt iets over de tijd.
Iemand krijgt het koud, daar is zijn kleding (schoenen, mantel, wanten)
Waar is de tijd? Hier is de tijd - dat is zijn kleding.
De tijd wordt vergeleken met kleding. Die kleding is resten van het verleden, verhalen en geheugensteuntjes.
Ik hoop dat jullie kunnen helpen, want ik kom er toch niet zo één twee drie uit.
Groetjes,
janine
Ik kopieer het gedicht met wat ik er al had bijgeplaatst:
Archeologie
Als we ons dan toch moeten kleden,
tegen kou bijvoorbeeld, of in naam van iets,
in resten van dit of dat verleden,
verhalen en geheugensteuntjes die niets
vertellen dan dat we er al waren
in de tijd die bestond voor dit heden -
als wij onszelf alleen in het nu kunnen bewaren
door onszelf voortdurend uit te vinden in het nu
dan liefst eenvoudig, aan de hand van kleding.
Je zit aan tafel. Opeens zie je hoe iemand
ijs overstak, hoe hem de kou beving
of een ander einde en je zegt: kijk,
hier heb je zijn schoenen, leren mantel, wanten.
'Waar is de tijd? Hier is de tijd.'
Esther Jansma
uit: Hier is de tijd, De arbeiderspers 1998
Tiba.
Esther Jansma is archeologe van opleiding. Houdt zich beroepshalve bezig met dendrochronologie: datering van (resten) hout.
"Hier is de tijd" is een versregel van Herman de Coninck.
Anekdote daarover: Toen Esther Jansma aan De Coninck de toestemming vroeg om die versregel te gebruiken was Benno Barnard erbij. Die zei tegen De Coninck: "ja maar jij hebt die regel van mij. Die regel zwerft kennelijk rond en is van iedereen".
Hij zou oorspronkelijk van Kouwenaar zijn.
Dit heb ik allemaal gevonden in het uitstekend interview van Remco Ekkers met Jansma in: Poëziekrant, jaargang 25 nr. 2, maart-april 2001.
Ik broed nog even op het gedicht, Janine, en op je vragen.
Groetjes. Tiba.