Anna Enquist* (nee)

Geplaatst: 28 aug 2004 02:18 pm



Stuwmeren zijn er niet in Nederland maar ze kan toch op vakantie zijn?

Een gedicht is toch eigenlijk altijd fanatasie?



Het maakt toch niet echt veel uit of dit haar kinderen zijn (ze spreekt er wel over alsof het haar eigen kinderen zijn) . Het gaat toch om de strekking van het gedicht? Of zie jij dat anders Tiba?



Groetjes

Dettie

Geplaatst: 29 aug 2004 07:15 pm



Hoi Dettie



Misschien maakt het niet echt uit maar ik probeer via het ene het andere te begrijpen, want we zitten daar nog met dat raadselachtige:



niet de pijn van het tekort

maar vrees de on-

keerbare kracht van het teveel





Een totale verwerping van overvloed????



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 31 aug 2004 03:13 pm

Acht niet de pijn van het tekort, maar vrees de onkeerbare kracht van het teveel

Ik zie dit niet als een totale verwerping van overvloed, Tiba.

Volgens mij is dit de kern van de les die ze haar kinderen zou willen meegeven. Dat het veel fijner is om naar iets te verlangen dan iets in overvloed te hebben. Zoals de bomen in de eerste strofe wel van water houden, maar er nu onder bedolven worden en dat is weer teveel van het goede.



Sarah

Geplaatst: 04 sep 2004 10:19 pm



Ik was er me wel van bewust, Sarah, dat ik wat overdreef. Maar het is ook voor een deel ingegeven door het vervolg:



............................hoor

mij, hoe ik roep, hoe ik keihard zwijg



wat toch wel heel sterk geformuleerd is!



Hoe meer ik trouwens de zin "acht niet de pijn van het tekort" lees, hoe meer vragen ik me erover ga stellen.

Wat betekent volgens jou het woord "acht" hier (in het begin las ik het altijd verkeerd: ik las "ach", als een uitroep)?



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 05 sep 2004 07:14 pm

Wat betekent volgens jou het woord "acht" hier (in het begin las ik het altijd verkeerd: ik las "ach", als een uitroep)?

Volgens mij betekent dat gewoon:

let niet op de pijn van het tekort;

besteedt geen aandacht aan de pijn van het tekort;

laat je niet afleiden door de pijn van het tekort.



Sarah

Geplaatst: 06 sep 2004 12:16 pm



Acht niet de pijn van het tekort maar vrees het onkeerbare van het teveel.



Ik zie het als een waarschuwing dat als je eenmaal gewend bent aan veel, alles kan, alles is te koop enz. dan mis je dat als het niet meer kan. Je kan beter verlangen dan een stap terug moeten doen, dan blijf je hunkeren naar wat je eens had.



Dettie