Geplaatst: 10 nov 2008 10:07 pm
mira schreef:
Ochtend
Een speerworp van licht
scheurt van de nacht
de buikwand open
kleurt met het blauwe bloed
het hemelsbreed gewelf.
Een huivering trekt
door het groen der heuvels
dat met duizend armen tegelijk
de nieuwe dag omhelst
terwijl ik in de hemeldauw
de glinsters van je ogen sprokkel.
Germain Droogenbroodt
Uit : Tussen de stilte van je lippen
Point 47, 1989
De aanvang van dit gedicht heeft toch wel iets huiverachtigs, door het gebruik van woorden die eigenlijk in "een andere sfeer dan de opkomst van de dag" thuishoren. Ik sluit mij hierbij volledig bij tiba aan :
tiba schreef:
Maar nu vallen me inderdaad de "heftige" woorden op: speerworp, scheurt de buikwand open, blauwe bloed, huivering.
Maar inderdaad, wanneer je verder leest :
tiba schreef:
Ik zag het meer als beelden van de kracht/het geweld van het licht, maar niet in die mate dat ze angst aanjagen.
Maar het gedicht gaat nog verder. In contrast met het geweldige van de natuur krijgen wij "het sprokkelen van glinsters in je ogen". En dit zorgt dan weer voor een ander soort huivering, die kan gespiegeld worden aan het grootse dat ons omgeeft. De titel van de bundel sluit daar trouwens ook goed bij aan.
Rutger
