Geplaatst: 10 aug 2007 10:51 am

Dank je wel voor deze tip, Dettie!
Deze biografie staat nu in principe bovenaan mijn verlanglijstje van nog te kopen (of te krijgen

) boeken.
Ik zeg 'in principe', want ik wil nog wel even beter zicht krijgen op de invalshoek en toon van de auteur, Bart Slijpers.
De vraag bijvoorbeeld of J.C. Bloem al dan niet 'mislukt' is, vind ik bij voorbaat vreemd.
De uitspraak van recensent J. de Gier in het
Reformatorisch Dagblad stuit me volstrekt tegen de borst: "Naar mijn persoonlijke overtuiging is „een stuk of wat gedichten” wel wat weinig voor een heel mensenleven!"
Sinds wanneer is een ander bij machte om erover te oordelen of iemands bijdrage aan het leven voldoende is? En waarom zou je dat moeten doen: waarom zou je oordelen, waarom zou je een 'voldoende bijdrage' moeten leveren? Wie ben jij dan wel als je zoiets zegt? :roll:
Als biograaf Slijpers die vraag stelt, dan wil ik weten waarom.
Denkt hij net zo als De Gier, dat Bloem 'te weinig' gedaan heeft?
Of stelt hij hem omdat Bloem zelf vond dat hij mislukt was? Alleen dan vind ik het wel terecht om ernaar te kijken.
Nog afgezien van het feit dat elk leven waardevol is...
Bloem is natuurlijk niet mislukt! Een idiote gedachte!
Natuurlijk zijn zijn bundels prachtige gedichten meer dan genoeg om zijn leven uiterst waardevol te laten zijn, al zijn het er maar een paar!
Kijk maar eens naar al die mensen die hij gelukkig heeft gemaakt met zijn poëzie...
Iedereen zou mogen hopen dat hij/zij dat kan zeggen aan het einde van het leven.
Ik zal eens proberen te omschrijven wat ik zo geweldig vind aan J.C. Bloem. En dat vind ik inderdaad ook al heel lang, vanaf mijn twaalfde ofzo, toen ik zijn poëzie begon te lezen.
Hij is zo gehecht aan het leven, hij vindt het leven prachtig, al heeft hij het gevoel dat hij niet te volle bij de schoonheid van de dingen kan komen. Maar intussen kan hij het wel beschrijven....
Hij verlangt naar rust en vrede, maar ook naar vitaliteit en avontuur.
Dat alles kent hij tegelijkertijd vanuit een houding van onthecht zijn, van weten dat je alles los moet kunnen laten om een waarlijk vrij en gelukkig mens te zijn. Die combinatie: gehechtheid vanuit onthechting!
Dat is een levenshouding (karaktertrek?) die ik volledig herken.
Ik ben er wel benieuwd naar hoe dat voor anderen is.
Grada
_________________
'Do you think it's a whoozle?'