Geplaatst: 09 apr 2007 08:06 pm
Ik heb eens een handgeschreven versie van dit gedicht gezien waar stond:
Ik heb van het leven nooit teveel verwacht. Uiteindelijk is het in de gedrukte versie geworden: vrijwel niets. Dat klinkt nog negatiever. Ik geloof ook niet dat hij het bedoelt als: dan kan het alleen maar meevallen. Dat blijkt ook wel uit de volgende zin: het geluk is nu eenmaal niet te achterhalen (dus je bent naief, als je er meer van verwacht).
Dettie:
Dus... ik zie niet dat de dichter zegt dat hij ongelukkig is.
Misschien zegt hij het niet letterlijk in dit gedicht, maar het ongelukkig zijn spreek uit vrijwel al zijn gedichten. Of anders in elk geval een zekere mistroostigheid, gelatenheid, eenzaamheid. En die toon zit ook in dit gedicht. Vergeet ook niet:
Koude voorjaarsnacht Terwijl het voorjaar paartjes, liefde, nieuw leven zou moeten betekenen, is de nacht voor hem koud.
Maar ik denk ook zeker dat hij de nachtegalen mooi vindt zingen en dat hij in al zijn droefheid dat als troost ziet: er zullen altijd en eeuwig voor iedereen nachtegalen zijn die zingen. Of jezelf nu wel of niet alleen bent in het voorjaar.
Librije
_________________
"Een mens die het aandurft om een uur te verspillen heeft de waarde van het leven nog niet ontdekt."
Charles Darwin Engels medicus en bioloog (1809-1882)