Geplaatst: 26 mei 2007 09:49 pm
Hallo,
Ik ben een groot liefhebster van de poëzie van J.C. Bloem.
Voor mij is hij de dichter van de weemoed en van het verlangen.
Hij berust in de onvervulbaarheid van het grootse, in de vergeefsheid van zijn verlangens.
Het gaat erom het leven te leven, en dat is maar alledaags, en dat is niet erg. In tegendeel!
Er is wat er is en al is dat niet veel: het is meer dan genoeg om een vervuld bestaan te hebben.
Ik vind het een boodschap waar mijn hart warm van wordt.
Niet voor niets is deze dichter 'domweg gelukkig, in de Dapperstraat.'
'De wolken, nooit zo schoon dan als ze, omrand
door zolderramen, langs de lucht bewegen.'
en...
'Alles is veel voor wie niet veel verwacht.
Het leven houdt zijn wonderen verborgen
Tot het ze, opeens, toont in hun hoge staat.'
Deze regels uit 'de Dapperstraat' zeggen voor mij wat Bloem ons wil zeggen.
Overigens vind ik de uitspraak erg mooi, die Dettie van hem geeft hierboven.
Daarom zou ik het fijn vinden te weten waar J.C. Bloem dit gezegd heeft.
Dan kan ik de rest ook lezen.
Grada
_________________
'Do you think it's a whoozle?'