Geplaatst: 27 apr 2006 01:07 pm
Afspraak
Je vertrok, zei je. Naar verre landen, zei je.
(Alle landen zijn ver, behalve dit, dat onbereikbaar is.)
Je haalde schouders op die van goud leken, sloeg
ogen neer die niet neergeslagen zouden mogen worden.
Ik, op mijn beurt, schokschouder. Ik verdraag alles!
We zullen afspreken niet in elkaars verhalen
voor te komen, zodat niets gebeurd is,
en onze wegen gaan. Voor niets dropen de vruchten,
voor niets ging ons een zon op. Alles is goed.
Zo consequentieloos te leven dat het nauwelijks
leven is! Niet om mij ga je, en niet om iets anders.
Mark Boog
uit: Gedichten 2003, Davidsfonds 2003
Zo te lezen is hij smoorverliefd.
Hij vindt haar prachtig! Ze heeft gouden schouders en
zulke mooie ogen dat ze niet neergeslagen mogen worden.
Hij houdt zich flink (hij verdraagt alles!)
Ze zullen niet over elkaar praten tegen anderen
(We zullen afspreken niet in elkaars verhalen
voor te komen) Als ze dat niet doen is er ook niets gebeurd, want ze hebben het er immers niet over.
Hij vindt het vreselijk dat ze weggaat en zegt/denkt
Voor niets dropen de vruchten,
voor niets ging ons een zon op
Maar... alles is prima.
Hij snapt niet waarom ze gaat
Niet om mij ga je, en niet om iets anders
Dettie