Geplaatst: 30 aug 2006 02:51 pm
Geen makkelijk gedicht vond ik.
Maar toch wel mooi.
Met "het"bedoelt de dichter..het leven, de wereld..de bleekheid van de wereld. Het stelt allemaal niet veel voor allemaal, je hebt eigenlijk een schilder nodig. Een schilderij zou mooier geweest zijn dan het echte nu is.
Het is er wel, allemaal, maar niet van harte. Het
verontschuldigt zich: elke schilder had dit beter ge-
daan.
Maar de schilder komt niet opdagen, nu moet de dichter het zelf opknappen
Aan mij, goedzak, om de boel te redden.
Het is mooi, alles! Het moet mooi zijn! Maar om mijn
Ik vond zelf ""het moet mooi zijn" mooi ...er spreekt een soort krampachtigheid uit..het moet het zal mooi zijn.
Het vervolg is moelijker..
barstende lippen speelt de zenuwtrek die glimlach heet
en vestigt zich- een teek op een hond, ziekte in de
borst.
De barstende lippen staan voor een glimlach terwijl hij niet lachen wilde..hij had bloedserieus willen zeggen dat alles mooi is..begint ie toch weer te glimlachen.
Ontblader, boom, val op de miezerige hoofden, hemel,
doe wat. Mij de glorie. Mij de mismoedigheid.
als het niet mooi dan..dan maar kapot.
De wereld moet veranderen van zijn beschrijving. Als dat zou lukken zou het glorieus zijn.
Maar je kunt het niet veranderen..de dichter en de schilder falen allebei.
Wil
