Mark Boog (ja)

Er mogen meer gedichten bij geplaatst worden Maar niet een hele bundel



www.poezie-leestafel.info/mark-boog



Dettie

Geplaatst: 24 sep 2005 04:50 pm



Ik ontving een heel vriendelijke mail van Mark Boog waarin hij Leestafel toestemming verleent!



Geweldig nieuws weer.



Dettie

Geplaatst: 02 okt 2005 10:45 pm



Op de thuispagina van leestafel gelezen dat het 24 september de 35ste verjaardag was van Mark Boog.

Nieuwsgierig als ik ben, heb ik wat van de dichter opgezocht.



Afspraak



Je vertrok, zei je. Naar verre landen, zei je.

(Alle landen zijn ver, behalve dit, dat onbereikbaar is.)

Je haalde schouders op die van goud leken, sloeg

ogen neer die niet neergeslagen zouden mogen worden.



Ik, op mijn beurt, schokschouder. Ik verdraag alles!

We zullen afspreken niet in elkaars verhalen

voor te komen, zodat niets gebeurd is,

en onze wegen gaan. Voor niets dropen de vruchten,

voor niets ging ons een zon op. Alles is goed.



Zo consequentieloos te leven dat het nauwelijks

leven is! Niet om mij ga je, en niet om iets anders.



Mark Boog

uit: Zo helder zagen we het zelden

Cossee Amsterdam 2002



Tiba.

Geplaatst: 03 okt 2005 11:33 am



Ik heb een beetje dubbele gevoelens over dit gedicht:



We zullen afspreken niet in elkaars verhalen voor te komen, zodat niets gebeurd is, en onze wegen gaan.



Is wel een mooie zin, maar lijkt me meer proza. daarom even naast elkaar geplaatst.



ook "neergeslagen zouden mogen worden"

klinkt echt niet mooi, vind ik (dat zouden mogen worden, veel te veel opeenstapeling van nietszeggende hulpwerkwoorden).

Als idee wel. Poëtisch minder.



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 03 okt 2005 11:34 am





Ik ga het nog even op mijn gemak herlezen, lukt nu niet,

ik kom er nog op terug.



Groetjes,

Wil

Geplaatst: 12 mrt 2006 12:13 am



Laat de avond vallen



Laat de avond vallen, ik,

en hou het huis heel stil zodat ik niet gestoord word -

zolang het schemert kan het misgaan.



De vogels zoeken langzaamaan hun takken op,

ik wijs ze die, en sterren tillen zich eruit omhoog.

Heel anders klinkt het razen van de auto's in de nacht!



Recht zo die gaat! Het ene zeil door het andere vervangen,

dag door nacht, maar nergens sluimert haperen, niets mokt.

Zolang het dit is wat ik doe gehoorzaamt men glimlachend.



Ik hoop maar dat er koffie is, of whisky, als ik

weer de kamer inkom, zeer vermoeid en door het uitblijven

van tegenstand- wat stribbelen zou al genoeg zijn -

vreemd ontmoedigd. Zó gestroomlijnd.



Mark Boog

uit: Alsof er iets gebeurt,

Meulenhoff, 2000



Tiba.