H.C. ten Berge (ja)

Librije schreef : Hier was ik ook nooit op gekomen. Zeker goed van jou Tiba!



Librije.

Ha, lees ik toch elke dag perkamenten (grapje).



Valt me ook op dat "gegroefde huidstructuur" mooi aansluit bij de voorgaande regel:

slechts als tekstlichaam intact gebleven:



tekstlichaam en huidstructuur, twee woorden uit dezelfde taalsfeer (of hoe moet je dat noemen?). Mira?



Ik begin het gedicht hoe langer hoe mooier te vinden, met dank aan Pieter.



Tiba.



P.S. Ergens doet dit gedicht me ook denken aan Geert van Istendael.

Kan er niet goed de vinger op leggen waarom. Misschien omdat een uitdrukking als "gegroefde huidstructuur" goed in zijn woordenschat zou passen, mss. ook vind ik een gelijkaardige sfeer in beider gedichten.

Tiba schreef:

tekstlichaam en huidstructuur, twee woorden uit dezelfde taalsfeer (of hoe moet je dat noemen?). Mira?

Ik denk eerder aan een taalkring (maar bij mij zijn die begrippen ook wat vervaagd ) maar op zichzelf is de term niet zo belangrijk, het is duidelijk dat je bedoelt dat lichaam/huid met elkaar te maken hebben.



Had je verder aan een specifiek gedicht van Van Istendael gedacht? Het gedicht over de armoede misschien?



mira

mira schreef : Tiba schreef:

tekstlichaam en huidstructuur, twee woorden uit dezelfde taalsfeer (of hoe moet je dat noemen?). Mira?

Ik denk eerder aan een taalkring (maar bij mij zijn die begrippen ook wat vervaagd ) maar op zichzelf is de term niet zo belangrijk, het is duidelijk dat je bedoelt dat lichaam/huid met elkaar te maken hebben.



Had je verder aan een specifiek gedicht van Van Istendael gedacht? Het gedicht over de armoede misschien?



mira

Ik vond de volgende tekst: hier komt het woord tekstlichaam in voor:



Sommige regels eindigen met een klemtoon, sommige zonder klemtoon. Bovendien kunnen beklemtoonde regels rijmen op (assoneren met) onbeklemtoonde. Er is dus geen regelmatige afwisseling van mannelijk en vrouwelijk rijm. Dan neigt een regel naar de jambische kant, dan weer naar de trocheïsche. Daardoor ontstaat binnen de strakke vorm een sterke metrische onrust. Die onrust en spanning in het tekstlichaam zou in je verband kunnen brengen met het in de gedichten gethematiseerde onrustige verlangen naar de ander en naar lichamelijk bevrediging en vervulling.

Op nog andere manieren ondermijnt Maria van Daalen de door haar gekozen vorm. Haar poëzie kenmerkt zich van haar eerste bundel af door een gedrongen stijl. Haar zinnen zijn vaak elliptisch of op andere wijze ingedikt. Geheel in overeenstemming met de erotische taalmystiek die haar thema vormt, verstrengelt zij subject en object. In Elektron, muon, tau verzet zich de zo karakteristieke grammatica tegen de versificatie die de vorm van het sonnet vereist. De zin domineert zowel vers als strofe.



In dit artikel wordt de naam van Hadewych ook een paar keer genoemd.



www.xs4all.nl/~kapiteel/overvloedazadaalen.htm



Pieter

Mira schreef:

Ik denk eerder aan een taalkring

Ja, ik denk dat dat de juiste term is.



Pieter, ik vind de tekst in de link absoluut niet gemakkelijk, had ook geen tijd me erin te verdiepen.



Ik wou enkel zeggen dat huid en lichaam in dezelfde sfeer lagen (taalkring zoals Mira zegt), en dus goed bij elkaar passen.

Ik denk dat de nadruk hier op het "lichamelijke" ligt.





Tiba.

tiba schreef : Mira schreef:

Ik denk eerder aan een taalkring

Ja, ik denk dat dat de juiste term is.



Pieter, ik vind de tekst in de link absoluut niet gemakkelijk, had ook geen tijd me erin te verdiepen.



Ik wou enkel zeggen dat huid en lichaam in dezelfde sfeer lagen (taalkring zoals Mira zegt), en dus goed bij elkaar passen.

Ik denk dat de nadruk hier op het "lichamelijke" ligt.





Tiba.

Ik heb het verband of associatie tussen de twee woorden in Gedicht Uitgelicht benadrukt maar ben geen taalkundige die dit onder een literaire noemer kon brengen.

Vriendelijke groet. Pieter