Het vertalen van Duitse poëzie.

Het is okee Dettie.

Ik zal eens op zoek gaan naar de Duitse uitgever van Bergengruen.

Kun jij deze twee gedichten niet ergens opslaan? Bespaart mij tijd,

en dan laat ik jou zo snel mogelijk de toestemming horen?

gr.

Willi Fraikin-Traeger schreef : Het is okee Dettie.

Ik zal eens op zoek gaan naar de Duitse uitgever van Bergengruen.

Kun jij deze twee gedichten niet ergens opslaan? Bespaart mij tijd,

en dan laat ik jou zo snel mogelijk de toestemming horen?

gr.

Dettie: dat betekent dat we bijvoorbeeld ook gedichten van Emily Dickinson mogen plaatsen. Maar moeten de vertalingen ook 70 jaar oud zijn? En mogen we vertalingen plaatsen die we zelf gemaakt hebben?

Hg. Pieter

Willi Fraikin-Traeger schreef : Het is okee Dettie.

Ik zal eens op zoek gaan naar de Duitse uitgever van Bergengruen.

Kun jij deze twee gedichten niet ergens opslaan? Bespaart mij tijd,

en dan laat ik jou zo snel mogelijk de toestemming horen?

gr.

Ik zal de gedichten opslaan Willi, fijn dat je op zoek gaat naar de uitgever, dat bespaart mij weer een hoop tijd, bovendien is mijn Duits erg slecht.

Voor zover ik weet, zullen ze vragen ze welke gedichten je wil vertalen. (Nederlandse uitgevers kopen rechten op per gedicht, een enkele keer per bundel.)



groet

Dettie

PieterD schreef :

Dettie: dat betekent dat we bijvoorbeeld ook gedichten van Emily Dickinson mogen plaatsen. Maar moeten de vertalingen ook 70 jaar oud zijn? En mogen we vertalingen plaatsen die we zelf gemaakt hebben?

Hg. Pieter

In het Engels mogen we de gedichten Van Dickinson wel plaatsen.

Bij vertalingen is het lastiger. Sommige uitgeverijen hebben het alleenrecht voor vertalingen voor een bepaalde dichter. Dus ook eigen vertalingen kunnen dan niet. Dat zal je dan eerst uit moeten zoeken en hoe kom je daar achter is de vraag.

Ook moet dan PER GEDICHT toestemming gevraagd worden aan zowel de vertaler als de uitgever. Dus als het ene gedicht door Jantje en het andere gedicht door Keesje is vertaald zal aan beide vertalers toestemming gevraagd moeten worden. (en vindt maar eens hun adres) Als het ene vertaalde gedicht door uitgeverij... is uitgegeven en het andere vertaalde gedicht door een andere uitgeverij uitgegeven is zal ook weer PER GEDICHT aan beide uitgeverijen toestemming voor de vertaling gevraagd moeten worden.

Ik zelf begin daar niet aan, zoals ik al vaker gezegd heb, dat kost me teveel tijd en energie.



Ik denk, weet niet zeker, dat ook de vertalingen ouder dan 70 jaar moeten zijn wil je ze vrij kunnen plaatsen. Zijn de vertalingen minder dan 70 jaar oud dan zal aan de erven van de vertaler toestemming gevraagd moeten worden.



Voor zover ik begrepen heb, is de poëzie van Bergengruen nog nooit vertaald in het Nederlands dus zal daar ook het probleem van alleenrecht niet spelen.



Jaja het is wat hè die poëzie



Dettie

Beste allen:

ik heb al jullie reacties eens doordacht.

Dettie heeft gelijk: er is geen beginnen aan, ten minste als je daar de tijd niet voor hebt. Toch blijf ik het (privé) doen.

Ik zal mij beperken tot dichters die al 70 jaar dood zijn!! Dickenson lijkt mij ook prachtig: zelf heb ik een lang Engels prozagedicht liggen van Andrew Marvell.

Rilke zal ik zo plaatsen.

Maar v.w.b. dichters zoals Bergengruen (ik heb zijn Duitse uitgevers benaderd) waarvoor die 70-jaren norm geldt: waarom beginnen wij dan niet, naast deze site, een cirkelvormige emailketting voor het vertalen van huidige poëzie?

Stel: ik maak een vertaling, en stuur hem b.v. Dettie: die stuurt hem weer door en na zoveel schijven komt hij bij mij terug. Goed voor mijn vertaalkunde en leuk voor jullie om een mooi buitenlands gedicht te lezen naast de Nederlandse vertaling! Wat vinden jullie hiervan: of : het originele gedicht plus vertaling gaat rond via email, maar de reacties erop op deze site?!

Ik wil de eerste aanzet wel geven: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. .

Dan nu die van Rilke (écht een kluif: Duits/Nederlands opgegroeid voel ik goed aan wat hij bedoelt: maar mijn Nederlands 'hinkt'!)



Papageien-park. Jardin des Plantes, Paris.



Unter türkischen Linden, die blühen, an Rasenrändern,

in leise von ihrem Heimweh geschaukelten Ständern

atmen die Ara und wissen von ihren Ländern,

die sich, auch wenn sie nicht hinsehn, nicht verändern.



Fremd im beschäftigten Grünen wie eine Parade,

zieren sie sich und fühlen sich selber zu schade,

und mit den kostbaren Schnäbeln aus Jaspis und Jade

kauen sie Graues, verschleudern es, finden es fade.



Unten klauben die duffen Tauben, was sie nicht mögen,

während sich oben die hönischen Vögel verbeugen

zwischen den beiden fast leeren vergeudeten Trögen.



Aber dann wiegen sie wieder und schläfern und äugen,

spielen mit dunkelen Zungen, die gerne lögen,

zerstreut an den Fussfesselringen. Warten auf Zeugen.



R. M. Rilke.



Papagaaienpark.



Onder bloeiende Turkse linden aan de gazonranden,

in hun door heimwee zacht schommelende standen

ademen de ara's en beseffen vaag de ommelanden

die zich, ook als ze er niet naar kijken, niet veranderen.



Onwennig in het drukbezochte park als een parade,

versieren zij zichzelf en voelen zich schandalig,

kauwen met kostbare snavels van jaspis en jade

op het smakeloze voer, om het dan te versmaden.



Wat zij niet lusten pikken de grijze duiven,

terwijl de spottende vogels zich voorover buigen

tussen de halflege voederbakken die ze verguizen.



Maar dan wiegen ze weer, spieden en sluimeren,

spelen met donkere tongen, die graag willen huichelen,

verstrooid met hun enkelboeien. Wachtend op getuigen.



R.M. Rilke.

Vertaling: Willi F.

Misschien ten overvloede genoemd,

maar Internet (deze site dus) is wettelijk een openbaar medium, zoals radio en televisie. Ook zoals de geschreven pers.

Logisch dat alles dat met rechten/plichten te maken heeft, op dit medium van toepassing is.

Met onze "PoëzieLeesRouteA'foort" schurken wij ons er ook tegen aan: wat je op je raam hangt leesbaar voor buiten, is een openbare ruimte, waarbij eisen gesteld kunnen worden waaraan ook billboardontwerpers en bushokjeaffichevormgevers zich te houden hebben.

Om deze reden heeft de redactie het thema "censuur" afgewezen.

Wij houden niet van zwarte balkjes plakken.

U wel?