Het vertalen van Duitse poëzie.

Beste mij onbekende, zich achter een telefoonboekpseudo verschuilend ultiem, authentiek persoon! (vraagteken = ironie)

Uit principe ga ik niet in op berichten van Avatars. Zich kwetsbaar voelenden op Internet die toch hun zegje willen doen.

Dus nog één maal ook voor de meelezenden:

Uw reactie (zeer zeker bent ook U een mens waar van gehouden wordt) staat stijf van discoursafkappende cliclé's:

"Het vertalen van gedichten houdt een interpretatie in": nou én?

Het gaat in deze discussie om datgene wat áchter deze vaststelling ligt: dat is een zeer wijd veld, maar niet meanderend. Wij zijn slechts bladeren in de wind, wij zijn hier maar kort: maar in dit korte tijdsbestek mogen U en ik schitteren. Dus: "Verf Uw veren, kam Uw snavel": géén dooddoeners aub.!



"Ik houd mij niet strict aan het originele rijmschema of metrum'! Ach: Uwes vertaalt ook. Wat leuk. Dat doe ik ook! Laat eens lezen.

Metrum is de bottenstructuur van alle poëzie.

Rijm is uitgevonden als geheugensteuntje voor de orale verhalenverteller.

Dat wist U allang waarschijnlijk! Gymnasium: die Ouwe Grieken?



Het "blijft een persoonlijke keuze": nee beste Meneer of Mevrouw!

Die door U genoemde persoonlijkheid is slechts een resultaat van percepties op gedragingen die in Uw leven voordeel opleverden.

Dus U vertaalt? U schrijft verzen?

Laat eens zien. Ik houd erg van persoonlijke keuzes, vooral als ze gegrepen zijn uit een veld van al betreden paden door anderen, die net als U en mij niet authentiek zijn (vs. de neuropsychologie zijn wij onze eigen UFO's binnen ons brein).

Laat ik helder zijn naar U toe: want wie schrijft die blijft.

Dooddoenende wijskrakers werken niet. Niet mij mij in elk geval.

U moet hier écht eens aan werken en hier over schrijven!

Dus schrijf U eens: triest hé dat wij teruggevoerd zijn tot een anonymum dat nog maar bestaat op Internet!

Ik vind Uw reactie totaal triestmakend. Grijs gevoel van centrum van Broca tot doorgesneden zaadleiders: dit is zó GRIJS!

Ik bied U een revanche. Niemand houdt van mij maar U lijkt mij een liefdevullende persoon, vooral gezien de bondige stereotypes die U schrijft.

Dus: komt U aub. met steekhoudende analytische de synthetische linguïstische elementen onderbouwende 'vibes' en anders:

vermoeidheid en de graanprijzen stijgen.



De U toegenegen niet pseudozijnde uit 'angst', 'schuchterheid' of?

"May the force be with Thee" ( Obi-Ka-Nowi uit StarTreks)

Ja sorry hoor: ik zeg het maar: weet ik wie er achter dit pseudoniem zit!

Kom met Uw weerwoord: elk weerwoord van U veroorzaakt iets dat ze contact langs woorden noemen.



w.

hallo heren



Rilke lijkt me sowieso erg moeilijk om te vertalen omdat de man de Duitse taal zo perfect beheerste. Het is nauwelijks mogelijk om precies dát te raken wat er in een gedicht gezegd wordt als je ook op het metrum en rijm moet letten. Er zullen dan altijd compromissen gesloten moeten worden wat een vertaling betreft.



Persoonlijk vind ik een gedicht altijd iets verliezen bij een vertaling.

De exacte fijngevoeligheid van een gedicht is nauwelijks om te zetten, hooguit kun je proberen het zo dicht mogelijk te benaderen.



Ja en een vertaling is altijd een persoonlijke keuze denk ik, of je nu een gedicht, een boek of een pamflet vertaald. De woordkeus is altijd persoonlijk.

Maar je hebt goede en slechte vertalers en wat is dan goed en wat is dan slecht? Ik denk dat slechte vertalers een kleine woordenschat hebben en niet kunnen invoelen wat een schrijver bedoelt.

Wie dát wel goed kan is in mijn ogen een goed vertaler.



Lezer 100 hoe zou jij dit gedicht vertalen? Misschien kun jij ook een vertaling leveren zodat er van gedachte over gewisseld kan worden.



Ik beheers het Duits te weinig om een zinnige bijdrage te leveren. De Engelse taal ligt mij beter en weet ik ook meer van.



Dettie

Maandag kom ik terug met een vertaling, Dettie.

Stel je bent in een kamer met drie lichtschakelaars.

In die kamer moet je iets doen (je hebt alle tijd) zodat je erna naar een andere kamer gaat (deze kamer is niet waarneembaar vanuit de kamer met die drie schakelaars) met drie gloeilampen op ooghoogte met elk in zijn eigen fitting zittend!

Wat doe jij om met 100% zekerheid in de tweede kamer duidelijk te maken welke schakelaar bij welke fitting hoort?

Dit lijkt op poëzie(vertalen): maar poëzievertalen ligt nog iets ingewikkelder in elkaar, maar daarom nog niet tot linguïstische wezenloosheid voorbeschikt.

Wij spreken hier over één gedicht en zijn vertaling, die één lezer leest.

De volgende niet te breken stellingen gaan voorop:

- iets is of het is er niet!

- iets is gelijk aan iets of ervan verschillend!

- taal (zoals andere notatiesystemen) probeert daar vat op te krijgen.

Ik durf het volgende te stellen ( academisch versus 'soul'):de grootste linguïstische lul die amper kan dichten, kan met zijn kennis van woordenboeken de beste vertaling (hier en nu) van een anderstalig gedicht schrijven.

Het probleem ligt bij die lezer: die is lui en op Internet.

Poëzie is een poging, zoals het wettelijk huwelijk.

Wie schrijft die blijft, wie trouwt vertrouwt niemand meer, toch?

Voor alle poëzie lezen en schrijven, voor alle poëzie vertalen geldt een ijzeren WET: wij zijn slechts een minieme vlindervleugelslag die denkt alles te weten: des dichters kennis is weg na zijn dood.

Jij als lezer dient beter te weten.

Ondanks dat alles om ons heen funktioneert, tasten wij in duisternis.

Tasten is fijn: dat is onze poëzievertalende staat.

Wat raakt is één goed vertaald gedicht dat door één liefhebber gelezen wordt.

Het gaat om 'raken' : zonder linguabonuskaart.

Willi Fraikin-Traeger schreef : Ik durf het volgende te stellen ( academisch versus 'soul'):de grootste linguïstische lul die amper kan dichten, kan met zijn kennis van woordenboeken de beste vertaling (hier en nu) van een anderstalig gedicht schrijven.

Daar ben ik het volledig mee eens, Willi.

Voor alle poëzie lezen en schrijven, voor alle poëzie vertalen geldt een ijzeren WET: wij zijn slechts een minieme vlindervleugelslag die denkt alles te weten: des dichters kennis is weg na zijn dood.

Ik zou zelfs zeggen, onmiddellijk nadat het laatste woord van het gedicht geschreven is.





Ik kan je redenering wel volgen Willi. Wat belangrijk is, is niet in de eerste plaats of nu echt wel alles volgens het woordenboek en grammatica vertaald is, en is ook niet of het nu al dan niet letterlijk vertaald is, maar

Wat raakt is één goed vertaald gedicht dat door één liefhebber gelezen wordt.

Ik durf het volgende te stellen:

- Internet genereert drankproblemen.

- Contactabiliteit veroorzaakt afstand.

- de huidigen zijn meer met het middel bezig dan met de boodschap.

- communicatie is teruggevoerd tot nonlinguïstisch in de lucht-zijn.

- ik ben een satelliet.

- ik dicht.

- dichters hebben hun zintuigen wijd open staan.

- de wereld is gesloten en hangt aan een mobieltje!

Keep up being smart: je hebt alleen maar jezelf.

Maar zelfs dat is voor verandering vatbaar!

Stop met dat baren en bevruchten: we moeten deze wereld nu écht winnen!

Nou kijk: DAT IS POËZIE!