Gedichten over de Tweede Wereldoorlog

Geplaatst: 24 jun 2008 08:47 pm



Een volk dat voor tirannen zwicht, zal meer dan lijf en goed verliezen, dan dooft het licht......



De laatste regels van een gedicht van van Randwijck.



Staat ook op een monument ter nagedachtenis aan hem in aan aan het weteringcircuit in Amsterdam.

Ik kijk of er een link is naar het monument.

Even zoeken,laat dit even open staan.



Nee ik kan geen foto van het monument vinden.

Ik heb ook wat internet problemen.

Manja

_________________

suum cuique oftewel ieder het zijne!



Laatst aangepast door Manja Croiset op 25 jun 2008 07:04 pm, in totaal 1 keer bewerkt

Geplaatst: 24 jun 2008 11:21 pm



Ik vond deze link, Manja.



www.4en5mei.nl/oorlogsmonumenten/zoeken/...in_elementId/1_10758



Een indrukwekkende man, deze Hendrik van Randwijk, een prachtig gedicht en mooi, eenvoudig maar sterk monument.



Grada

_________________

'Do you think it's a whoozle?'

Geplaatst: 25 jun 2008 07:08 pm



Dank je Grada .

Er staat dat het monument is geadopteerd door het Barlaeusgymnasium.

Het zou me niet verbazen als dat mede door Els Borst komt!

Die zat in oorlogstijd op het Barlaeus en heeft op het Weteringcircuit op weg naar school mens(en) ziet doodschieten,dat hoorde ik een keer in een interview met haar op de televisie.



nogmaals bedankt.

Veel met oorlog bezig verleden,heden getriggerd door Zimbabwe.

Manja

_________________

suum cuique oftewel ieder het zijne!

Geplaatst: 25 jul 2008 06:21 pm



Ook Max Croiset schreef heel wat gedichten over de Tweede Wereldoorlog. Je kan ze hier terugvinden :



car.messageboard.nl/38686/viewtopic.php?t=100



Rutger

_________________

Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).



blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje

Geplaatst: 19 dec 2008 10:21 am



dodenherdenking op de Grebbeberg



koraalmuziek als klinkend rouwbeklag

tot ieder zich heeft opgesteld

een zitplaats is verwanten toegewezen

zij staren op de rijen witte stenen

de triniteit der krijgsmachtstaven

staat roerloos en formeel vooraan



een trompet verbant ’t laatste woord

nog ontluikt de stilte niet

er wiekt een vogel er hoest een vrouw

dan dringt de tijd en zwijgen de minuten



de dag verliest de schemer wint het al

wat onverwerkt is dooft van jaar tot jaar

in het slinkend nabestaanden tal



het protocol schrijdt voort

kransen worden overdragen

een aalmoezenier klaagt oorlog aan



stil zou de omgang moeten zijn

tussen verzorgde graven door

niet ieder is daadwerkelijk betrokken

een lach klinkt op nu het donker wordt



Alfred van Haskerland



mei 1987/2008



Dit gedicht kreeg ik toegestuurd door de dichter



Dettie

Zonder te willen vooruitlopen op de oplossing, wil ik hierbij toch al even melden, dat het nieuwe gedicht bij "Raad de dichter" over ervaringen tijdens de Tweede Wereldoorlog gaat.



Rutger