Roger M.J. de Neef (ja)

Op dat vergalopperen moet Mira maar een antwoord geven, ik heb daar mijn zegje al over gedaan. Ik had me ook bijna vergaloppeerd, hè Rob, maar de witte jassen waren op tijd weg.

Pieter

Hier de beschrijving van het gedichtendagessay



Ik ben ervoor te lezen wat er staat. Ook al is het dikwijls niet duidelijk wat er staat en vraagt het veel verbeelding en interpretatie te zien wat er zou kunnen staan. Een gedicht is geen spons, geen projectiescherm, geen kapstok. Het is taal, het is tekst.

Voor wie het wil zien is het leven doordrenkt van poëzie, zoals ook de poëzie doordrenkt is van het leven. Alle poëzie dateert van vandaag, beweert Ducal, Sybren Polet citerend, en om dat te illustreren strooit hij door zijn essay verzen van P.C. Hooft over Guido Gezelle en Lucebert tot Els Moors.



Het essay is een pleidooi poëzie te benaderen als wat ze in wezen is, een specifi ek en creatief spel met de taal, en niet als een makkelijke gevoels- of stemmingsautomaat. Dat impliceert inwijding, moeite en precisie. Lezen wat er staat. Dan en alleen dan kan men ook, naar Martinus Nijhoffs regel, lezen wat er niet staat.



Ik heb dat essay besteld en zal proberen er op terug te komen als ik weer wat meer tijd heb.



Ik moet wel een beetje grinniken om je Pieter, ben je blij dat er weer een man tussen al die 'beterwetende' of 'betweterige' vrouwen is gekomen?

Kan me er nog iets bij voorstellen ook!



Dettie

Ja, ik ben erg blij met Rob en vooral met zijn gedichten en zijn inbreng in de discussie. Dat ik het meer met hem eens zal zijn dan met jullie valt nog te bezien. En eigenlijk valt dat laatste ook wel mee . Nou maar hopen dat Rob standvastiger is dan de mannen die hier eerder zijn langsgekomen.

Pieter

P.S. Zie erg uit naar jouw visie op het essay van Ducal.

Ik kijk met grote verwondering naar het mysterie van deze discussie,



ik lees hier dingen als sporentrekken, zich vergalopperen, hermafrodieten

en witte jassen... sorry dat ik het allemaal op een hoopje gooi, ik wil alleen maar zeggen dat ik niets van de discussie snap.



Even deze regel hernomen:

"Poezie beoogt geen verklaring maar is verwondering voor het mysterie".

Is hier geen sprake van een verkeerd begrijpen?

Volgens mij is bedoeld: poëzie beoogt niet een verklaring te geven van de werkelijkheid, de fenomenen, maar geeft uiting aan haar verwondering over het mysterie ervan; het gaat dus m.i. helemaal niet over het verklaren van gedichten, vandaar dat ik niets van deze discussie snapte en ook niet meer wist of bepaalde reacties over het "slakkengedicht" gingen of over de uitspraak van de dichter.



Tiba.

Ik snap het eigenlijk ook niet meer tiba. Ik ben te direct in mijn taal en denken ben ik bang voor. Ik snap niet veel van die zinnen zoals De Neef geeft. Dat 'zweeft' teveel voor mij. Ik bedoel daar niets vervelends mee, het ligt gewoon aan mij.



'Poezie beoogt geen verklaring maar is verwondering voor het mysterie' vertaal ik als poezie valt niet uit te leggen en poezie wil ook niet dat het uitgelegd wordt, het gaat om de verwondering voor het onnoembare. Daar haakte ik op in.



Taoisten zeggen dat ook. Zo gauw je het tao noemt haal je de essentie van tao weg omdat die onnoembaar is, het is een gevoel, een weten zonder dat je het kunt benoemen.



Wat er voor de rest staat bij de uitspraak van De Neef begrijp ik niet.



Dettie

Aha

Tiba, je hebt gelijk met je interpretatie (voor deze keer dan ).

Ikzelf heb het inderdaad verkeerd begrepen.

'Poëzie beoogt geen verklaring', betekent natuurlijk dat ze geen verklaring wil geven! En niet dat ze niet verklaard kan/mag worden.

Te snel gelezen! Of 'niet gelezen wat er staat'.

Ik trek het woord 'zich vergalopperen' in, en geef toe dat ik me vergaloppeerd heb.



mira