Roger M.J. de Neef (ja)

Sorry, Dettie, in mijn haast heb ik net niet die laatste regel van jou gezien. Stom van me! Nogmaals excuus.

Pieter

tiba schreef : Zilverwerk



In dit huis

Ben ik je man

In ditzelfde huis

Ben jij mijn vrouw



Vannacht droomde ik

Dat twee huisjesslakken

Hier ons bed en alle muren

Hadden verzilverd





Roger M.J. de Neef

uit: Omdat, Poëziecentrum, Gent, 2007



Tiba.

Strak compact gedicht en grappig om jullie reacties te zien. Mijn gevoel bij slakken die in mijn slaapkamer kruipen en sporen achterlaten is er één van "jakkie, wat smerig!". Geeft mij geen prettig gevoel. En - om de perspectieven toch maar te benadrukken - iedere slak heeft inderdaad, Mira, zijn eigen huis, dus wonen die slakkemaatjes niet samen. Het zilveren laagje voelt dan als verguld, gefineerd, mooi van buiten maar..... samen toch zo onze eigen weg gaand.... Grappig, je zou eigenlijk de dichter moeten kennen om zijn gevoel te plaatsen. Maar ik leef liever in een niet glibberige slaapkamer, met mijn vrouw in één huisje!



Rob

Slakken zijn hermafrodieten, dus zowel man als vrouw tegelijk, oftewel tweeslachtig. Daar kun je dus ook nog alle kanten mee op qua interpretatie...



Voor mij zegt dit gedicht dat de twee huisjesslakken glans gaven aan het leven. Ik zie die huisjesslakken als de dichter en zijn vrouw.



Dettie

Sporentrekken dan maar! (een mens blijft cryptogrammen...)

Maar,... als ik dit lees op De Neef's website, dan denk ik: Yes! Daar kan ik wat mee, opzoeken die gedichten!



"Poezie beoogt geen verklaring maar is verwondering voor het mysterie. Is deel van de „open religie“ zoals R.M. Rilke het bedoelde, vrij van etiketten, voorschriften, dogma's en van iedere vorm van openbaring.

Ik noem het dat ogenblikelijke gevoel van „samenheid“, respect, verantwoordelijkheid en verwisselbaarheid. Want Poëzie is samenhang, is dichtheid, is overleving. Zij schuwt iedere vorm van hierarchie, evalueert niets of niemand. Maakt geen onderscheid tussen dier, mens en ding; zij is aandacht, „totale aanwezigheid."

ROGER M.J. DE NEEF

Rob Haster schreef : Maar,... als ik dit lees op De Neef's website, dan denk ik: Yes! Daar kan ik wat mee, opzoeken die gedichten!



"Poezie beoogt geen verklaring maar is verwondering voor het mysterie. Is deel van de „open religie“ zoals R.M. Rilke het bedoelde, vrij van etiketten, voorschriften, dogma's en van iedere vorm van openbaring.

Ik noem het dat ogenblikelijke gevoel van „samenheid“, respect, verantwoordelijkheid en verwisselbaarheid. Want Poëzie is samenhang, is dichtheid, is overleving. Zij schuwt iedere vorm van hierarchie, evalueert niets of niemand. Maakt geen onderscheid tussen dier, mens en ding; zij is aandacht, „totale aanwezigheid."

ROGER M.J. DE NEEF

De eerste twee regels zijn nog te begrijpen, maar door de laatste regels

zet hij de poëzie op een voetstuk waar de normale dichter en ook de lezers helemaal niet aan toekomen. Bijvoorbeeld in het niet meer dan aardige gedichtje over de huisslakken ontmaskert hij zichzelf. Grote woorden zonder enig besef van de werkelijkheid.

Pieter