tiba schreef : Zilverwerk
In dit huis
Ben ik je man
In ditzelfde huis
Ben jij mijn vrouw
Vannacht droomde ik
Dat twee huisjesslakken
Hier ons bed en alle muren
Hadden verzilverd
Roger M.J. de Neef
uit: Omdat, Poëziecentrum, Gent, 2007
Tiba.
Strak compact gedicht en grappig om jullie reacties te zien. Mijn gevoel bij slakken die in mijn slaapkamer kruipen en sporen achterlaten is er één van "jakkie, wat smerig!". Geeft mij geen prettig gevoel. En - om de perspectieven toch maar te benadrukken - iedere slak heeft inderdaad, Mira, zijn eigen huis, dus wonen die slakkemaatjes niet samen. Het zilveren laagje voelt dan als verguld, gefineerd, mooi van buiten maar..... samen toch zo onze eigen weg gaand.... Grappig, je zou eigenlijk de dichter moeten kennen om zijn gevoel te plaatsen. Maar
ik leef liever in een niet glibberige slaapkamer, met mijn vrouw in één huisje!
Rob