Hans Lodeizen (ja, alleen uitgegeven bij Van Oorschot)

Geplaatst: 12 dec 2007 02:43 pm



Het innerlijk behang van de jonge dichter Hans Lodeizen verscheen in 1950 (hoewel de eerste druk het jaartal 1949 vermeldt). Volgens velen luidde de bundel de moderne na-oorlogse poëzie in Nederland in. Ze bracht diverse critici ertoe Lodeizen de ‘Jacques Perk van de Vijftigers’ te noemen. Het weemoedige verlangen dat de toon van zijn bundel bepaalde, sprak meteen in de jaren vijftig veel lezers aan en decennialang was Lodeizen een van de meeste gelezen Nederlandse dichters.



Ik heb zo dikwijls zo vreemde

angst gekust in mijn dromen van

brons en marmer dat het tenslotte

een troost is in een regenplas

naar de blauwe hemel te staren.



Dit vond ik op de site van Van Oorschot



Dettie

Geplaatst: 12 dec 2007 03:14 pm



En ook Hans Lodeizen is vanaf nu te vinden in het vernieuwde archief



www.poezie-leestafel.info/hans-lodeizen



Dettie

Geplaatst: 12 dec 2007 04:15 pm



Weet iemand toevallig waar het gedicht Hij die de wind uit komt?



Dettie

Geplaatst: 14 dec 2007 11:40 am



Nee, geen idee. Wat een mooi gedicht overigens weer, ik kende dit nog niet.



Er is overigens net een biografie over Hans Lodeizen verschenen, van de hand van literatuurwetenschapper Koen Hilberdink – naar ik meen bij Van Oorschot. Ter gelegenheid daarvan zijn ook zijn Verzamelde gedichten opnieuw uitgegeven.

Lodeizen heeft me altijd gefascineerd: zo jong en al een prachtig oeuvre, alsof hij wist dat hij niet veel tijd had.



Cat

_________________

"Die Worte sind nur die Mauern.

Dahinter in immer blauern Bergen schimmert ihr Sinn."

Rainer Maria Rilke

Geplaatst: 14 dec 2007 12:25 pm

je hebt me alleen gelaten

maar ik heb het je allang vergeven



want ik weet dat je nog ergens bent

vannacht nog, toen ik door de stad

dwaalde, zag ik je silhouet in het glas

van een badkamer



en gisteren hoorde ik je in het bos lachen

zie je, ik weet dat je er nog bent



laatst reed je me voorbij met vier

andere mensen in een oude auto

en ofschoon jij de enige was die

niet omkeek, wist ik toch dat jij

de enige was die mij herkende de enige die

zonder mij niet kan leven



en ik heb geglimlacht



ik was zeker dat je me niet verlaten zou

morgen misschien zul je terugkomen

of anders overmorgen of wie weet wel nooit



maar je kunt me niet verlaten



Hans Lodeizen - Uit Verzamelde gedichten -

Amsterdam, Van Oorschot 1996

Dit behoeft inderdaad eigenlijk geen uitleg, Dettie. Maar toch zou ik het niet alleen als een liefdesgedicht beschouwen. Je zou de jij-figuur ook ruimer kunnen zien, bijvoorbeeld als het "verleden".



Rutger

_________________

Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).



blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje

Geplaatst: 15 dec 2007 02:27 pm



Lodeizen heeft enkel maar in de bundels die bij van Oorschot zijn uitgegeven gepubliceerd. Dus is er geen probleem Dettie...



leni