J. H. Leopold (1865-1925) (ja)

Geplaatst: 11 dec 2007 06:46 pm



Ik heb het nagekeken leni en het staat er echt.

Zelf denk ik dat het de taal uit die tijd was.

een elke kreuk waarmee volgens mij bedoeld wordt iedere kreuk.

Oftewel de lucht is weer wolkenloos.



Dettie

Geplaatst: 05 dec 2008 08:37 am

"O, als ik dood zal, dood zal zijn

kom dan en fluister, fluister iets liefs

De beginregels van het eerste gedicht wat hier genoemd wordt, ik zag ze ooit bij een overlijdensadvertentie staan, prachtig!



Cyra

Geplaatst: 07 dec 2008 09:08 am



Ja dat is prachtig.

Maar voor wat mij betreft, liefst niet wachten tot ik dood ben om iets liefs in mijn oor te fluisteren zodat ik op het finale moment een glimlach rond mijn gestorven lippen kan geven, luisterend naar al het liefs dat op mijn ziel gestrooid werd.



Jan S

Geplaatst: 07 dec 2008 09:22 am



Ik wil die lieve woorden iedere dag...



Maar in dit gedicht lees ik het inderdaad ook eerder alsof bedoeld is dat het woorden aan het sterfbed zijn, maar dat is eigen intrepetatie of wens, want het staat er niet natuurlijk.



Cyra

Ik ben een zwerver overal



Ik ben een zwerver overal,

een doler en een vagebond

en een, die uit zich zelf geen pad,

geen ommekeer en geen uitweg vond.



Ik ben een napraatpapegaai,

ik ben een open spiegelrond,

des Eeuwigen gesproken woord,

het hapert in mijn stamelmond.





J.H.Leopold (1865-1925)

uit: Oostersch (1924)









* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.

Aan- en afmelden: lists.freeteam.nl/mailman/listinfo/coster-l



Zie ook: laurensjzcoster.blogspot.com/



Dettie

Dettie schreef : Ik ben een zwerver overal



Ik ben een zwerver overal,

een doler en een vagebond

en een, die uit zich zelf geen pad,

geen ommekeer en geen uitweg vond.



Ik ben een napraatpapegaai,

ik ben een open spiegelrond,

des Eeuwigen gesproken woord,

het hapert in mijn stamelmond.





J.H.Leopold (1865-1925)

uit: Oostersch (1924)

Dettie

Waar de twee eerste verzen misschien nog enig optimisme zouden kunnen teweeg brengen, vind ik dit gedicht toch wel uiterst pessimistisch klinken. Een wel heel sarcastische zelfomschrijving. Tenzij men het geheel misschien wat ironisch bekijkt.



Lezer100