Marijke Hanegraaf (ja)

Geplaatst: 10 jun 2006 04:10 pm



Merkwaardig gedicht is dit.

Ik vraag me daarbij af: gaat het over een bestaand iemand of over een fictief iemand?

De combinatie stokgooier en lezer is heel eigenaardig.

Dit is zo'n gedicht waarbij ik denk: wat zit erachter? Wat drijft iemand om dat te schrijven? Een gedicht om over na te denken dus.... Vrolijk/Happy .



Groetjes. Tiba.



P.S. Op het eerste gedicht kom ik nog terug.

Geplaatst: 10 jun 2006 04:22 pm



ja daarom had ik het ook geplaatst Tiba, ik had het een tijdje terug al gevonden en kwam er ook niet uit. Ik was heel benieuwd wat jullie erin zagen.

Ik zelf heb het idee dat het om een lezer gaat die de wereld anders ziet dan andere mensen

Vanwege:

geloof in het ongewone.

Dat was het wonder.



Maar ik twijfel heel erg daarover.



Groetjes

Dettie

Geplaatst: 10 jun 2006 06:11 pm



stokgooier en lezer: roept bij mij weerwerk enerzijds en bezinning anderzijds op. Het niet willen opgeven ondanks een ziekte of tegenslag. Of zie ik het verkeerd?



Jan S

Geplaatst: 10 jun 2006 08:35 pm



Ik weet niet of die ziekte letterlijk te nemen is, en ook niet of het om tegenslag gaat. Daar ben ik niet uit.

"Weerwerk enerzijds en bezinning anderzijds", ja dit vind ik er ook in.

Het gaat over iemand die leest in moeilijke omstandigheden en daarnaast ook naar buiten wil 'liever het veld'.

De stok die hij vindt is tevens het middel waardoor hij zich kan manifesteren? Waardoor hij iets betekent? "De stok is een bliksem".



geloof in het ongewone.

Dat was het wonder.



Geven zowel het lezen als de bliksemende kracht van de stok kracht en energie aan de "hij"? Staat de stok voor "de natuur" of heeft de dichteres het letterlijk over een stok (iets dat ze zelf ervaren heeft of een beeld van ergens gehaald)? Natuur en lezen, zijn die samen het wonder?



Stof om over na te denken...



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 14 jun 2006 09:35 pm



Over "De steen te ervaren":



Op het einde staat er:



voornamer dan ieder gewicht

dat de geesten scheidt.



Wat zou daarmee bedoeld zijn?



Hadden we het daarover niet in een "gesprek" (chat), Bernadet?

Heeft het te maken met iemand die geestelijk niet helemaal in orde is?



Ik denk dat de steen slaat op de last (= verdriet, miserie) die iemand moet dragen (door iemand op haar hoofd gelegd) en die ze met fierheid draagt en dat ze zoals je zegt daardoor krachtiger werd:

ze ervaarde de steen als een geluk.



Het einde: "voornamer dan ieder gewicht / dat de geesten scheidt

snap ik niet echt .



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 15 jun 2006 03:26 pm



Missschien volgende betekenis:



De steen stelt een "collectieve miserie" voor die anders dan individuele miseries er één is dat we allemaal wel op een of andere manier moeten dragen. Dus geen miserie die ons scheidt, onze geesten scheidt maar eerder bindt of dichter bij elkaar brengt.



:



groetjes,



Jan S