Marijke Hanegraaf (ja)

Wat dat uitpluizen betreft heb je helemaal gelijk, Librije. Er zijn prachtige gedichten die meteen duidelijk zijn. Maar langzamerhand neemt mijn liefde voor het meer mysterieuze gedicht toe. Overigens ben ik het met je eens dat er in bovenstaand gedicht mooie formuleringen zitten. Maar het stukje dat Tiba quootte (mag je dit vervoegen als vergroten?) over de Finse bollen vond ik (misschien opzettelijk?) gekwebbel en had volgens mij weinig met poëzie te maken.

Pieter

Ja het is erg proza-achtig dat is waar. Maar toch... het heeft iets vind ik.

Ik kan er de vinger niet op leggen.



Ik heb de indeling weggehaald



Naarmate de feestdag die nadert groter is neemt ze meer tassen mee voor haar boodschappen. Voordat haar iets kan worden geopenbaard stapt ze op de fiets en door een zekere welvaart op haar betaalkaart is het moeilijk om kalm te blijven. Ze denkt, of kun je dat wat door haar hoofd schiet geen denken noemen, als het maar niet druk is, het is ook veel drukker als anders en toch -

wat een gemier, want daar staat de ijstaart. Niet hier.

Hier staat het brood. Verlaten door elke besturing en geplaagd door geschitter gieren haar ogen langs de maanzaadbroodjes de worstenbroodjes de Finse bollen het zonnebrood geen stokbrood? en let op de versheidsdata vergeet de stol niet maar welke is de grootste verrassing voor haar huisgenote die met spijs of die met vruchten en dit is pas het brood, het onderste van de maaltijd, wat doet ze, blijft ze of gaat ze, ze blijft en warrelt door de winkel.



Uitgezwiept door de draaideuren fietst ze terug en hoort ganzen; ze kijkt omhoog naar hun vlucht boven de stad, waar gaan ze heen, al gaan ze weg hun kwebbelen maakt haar onverklaarbaar blij, de koude lucht kolkt door hun keel, daalt uit het hoge op haar neer - wat een verlokking tot mooie woorden - terwijl ze langs grasvelden rijdt die naar het beleid van de gemeente struikloos zijn opdat er in de struiken niet gebeure.



Vinden jullie - als julie het zo lezen- het dan nog steeds proza?



Persoonlijk zou ik het dan erg akelig leesbaar proza vinden. Kennelijk lijkt het proza, maar haal je de poezie-indeling weg dan blijkt het zeker geen proza. Voor mij niet tenminste. Ik zou in deze taal geen boek uit kunnen lezen.

Ben heel benieuwd wat jullie denken.





dettie

Tja, het spijt me Dettie, maar dan is het helaas nog meer proza geworden voor mij...... Een stukje proza met innerlijke monoloog.



Librije.

Voor mij is dit nu een heel mooi stukje proza. Ik wou dat elk boek zo las. Pieter

Ha! Kun je nagaan hoe verschillend iets overkomt. Ik vind het heel hakkelig lezen zo.

Vooral

waar gaan ze heen, al gaan ze weg hun kwebbelen maakt haar onverklaarbaar blij, de koude lucht kolkt door hun keel, daalt uit het hoge op haar neer - wat een verlokking tot mooie woorden - terwijl ze langs grasvelden rijdt die naar het beleid van de gemeente struikloos zijn opdat er in de struiken niet gebeure.



Dettie

al gaan ze weg hun kwebbelen maakt haar onverklaarbaar blij, de koude lucht kolkt door hun keel, daalt uit het hoge op haar neer - wat een verlokking tot mooie woorden

Daarmee haal je ook precies het stukje aan, waarvan ik stelde dat het wel poëtische waarde heeft.



Toch komt de gehele zin over als een innerlijke monoloog, zoals die in proza ook geregeld gebruikt wordt. Behalve: opdat er in de struiken niet gebeure.. Dat maakt het inderdaad hakkelig, maar als dichtregel ben ik er ook niet weg van.



Librije.