Marijke Hanegraaf (ja)

Poezie-Leestafel heeft toestemming van Marijke Hanegraaf om haar gedichten te plaatsen. (Maar niet een hele bundel)

Ze vind het leuk om te weten waarom een bepaald gedicht gekozen wordt.

Dus graag dat erbij vertellen.



Enkele van haar gedichten staan op de site, zie



www.poezie-leestafel.info/marijke-hanegraaf



Dettie

Geplaatst: 09 jun 2006 06:48 am



De steen te ervaren



Iemand legde een steen

op haar hoofd, maar ze wou

dat het een hoed was.



Ze droeg hem als een hoge hoed.

Zulke hoeden zijn zwaar,

ze verplichten.



De steen droeg in zich

de tijd die haar hals sterkte

en rechtte en haar wekte:



ze droeg een steen.

Het gelukkig moment

de steen te ervaren



als een bot van de aarde,

voornamer dan ieder gewicht

dat de geesten scheidt.





Marijke Hanegraaf

uit: Veerstraat,

De Arbeiderspers 2001



Tiba.

Geplaatst: 09 jun 2006 06:55 am



Ik vind dit gedicht heel mooi omdat het naar mijn idee

weergeeft hoe iemand zich door erge moeilijkheden heenworstelt.



Ze ging gebukt onder die steen maar droeg hem als een hoge hoed. (waardig)

Zo'n hoed heeft een uitstraling (ze verplichten)



Maar in de tijd dat ze die steen droeg sterkte zich haar hals, ze werd krachtiger,

en kon op gegeven moment de steen ervaren als iets wat erbij hoort, als

een ding uit de aarde.

Ze zag weer het juiste.



Dettie

Geplaatst: 09 jun 2006 03:37 pm



Geweldig dat ook deze toestemming binnen is, Dettie!







Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 09 jun 2006 07:09 pm



Ik vind dit ook een zeer mooi en veelzeggend gedicht, met een pracht van een metafoor: 'de steen'. Daar wil ik nog wel meer gedichten van lezen.



Jan S

Geplaatst: 10 jun 2006 11:38 am



Stokgooier en lezer



Arm als de grond, met rondom

het zuigend moeras van ziekte

geen grond was zo arm als ziekte



en daarin kwam hij en las.

Gericht in zichzelf bracht hij zich voort

hij vocht om de letter.



Hij was een lezer.

Wie was hij zonder.

Wat was hij geworden.



Hij las bij zwak licht.

Die duistere kamers, dat huis met het ijzige

trapgat en de ijzeren spiegel

de stinkende plee



liever het veld

hij hield van een stok die hij vond

sneed, sloeg, joeg

zie hem zwiepen en klieven.



Kracht! De zijne!

Een stok is een bliksem

droog en donker



geloof in het ongewone.

Dat was het wonder.

Hij was een stokgooier en een lezer.



Marijke Hanegraaf

Ongebundeld

'Stokgooier en lezer' won in januari 2006 de derde prijs in de derde editie van de Poëzieprijs van de stad Oostende.